Iris DeMent - Sing the Delta (2012)

Laat het maar snel oktober zijn. Nieuw werk van Iris DeMent, haar eerste eigen materiaal sinds 1996. 'Sing the Delta' (het nummer) geeft al vast een fijn voorproefje van wat er gaat komen. Heerlijke track voor op een zwoele avond die je helemaal mee weet te voeren voor de volle zeven minuten. Het werk van Iris DeMent is altijd doordrenkt met melancholie en depressie waardoor ik met mijn jonge twintig jaar waarschijnlijk ver van haar doelgroep af lig. Toch krijgt zij mij te pakken met haar oprechte teksten en haar overtuigende manier van zingen.
Zoals ik al zei, oktober kan niet snel genoeg komen.

En het is het wachten waard geweest, NewYorkCityLight! Maar populair gaat deze cd niet worden, dat is een ding dat zeker is.

Ben diep onder de indruk. Op dit album leunt Iris vooral op de piano - iets wat in haar vorige albums ook naar voren kwam alleen dan in mindere mate. Het meer swingende materiaal dat op 'The Way I Should' wat meer naar de voorgrond trad is hier echter ook aanwezig. Haar stem is niet veranderd, zo ook niet haar vermogen om adembenemende nummers te schrijven. 'Before the Colors Fade' is er weer zo eentje waar je helemaal stil van wordt, mijn favoriet op dit album. Op 'The Night I Learned How Not to Pray' komt haar kritische houding ten opzichte van het geloof weer naar voren - verteld in een prachtig verhaal over de dood van het broertje van een vriendin van haar (wel verteld vanuit haar eigen perspectief). 'That was the night that I learned how not to pray, 'cause God does what he wants to anyway'. 'Livin' on the Inside' lijkt wel speciaal voor mij geschreven. Net als haar nummer 'When My Mornin' Comes Around' van 'The Way I Should' - wat een enigszins zelfde thema beslaat - raakt dit mij ontzettend. Dit album duurt bijna een uur maar het is het volle uur gewoon genieten van haar talent.
Beste album van 2012? Het lijkt er wel op, ja. Als de volgende maar niet weer zestien jaar op zich laat wachten - want dan ben ik alweer 36



Gelukkig is het Iris daar zelf ook niet om te doen

Alles is relatief, ik wou dat ik nog 36 was! Maar terug naar het onderwerp. Voorlopig zijn we roependen in de woestijn, NewYorkCityLight!

Nu niet meer, we zijn al met zijn drieën!

Met zijn vieren...met een kanttekening. Ik vind het een mooi album, zij het wel een beetje eenvormig wat betreft de composites van de songs. Maar de inhoud en haar aparte stem overtuigen zeker. Eerlijk en echt werkstuk zonder overbodige franje maar wel heel zorgvuldig gedaan. Als oude protestant voel ik me bovendien met haar verwant. Ik hou van dit soort wijze tantes.(Onlangs viel ik vergelijkbaar voor Gretchen Peters met haar album Burnt Toast & Offerings.)

Gretchen Peters, mooie muziek. Ken je haar plaat met Tom Russel One to the heart one to the head? Dat van dat eenvormige, daar kan ik me wel in vinden. Maar voor mij toch vijf sterren, omdat het goudeerlijke muziek is.

Blijkbaar is me dit plaatje even ontschoten. Ik lees net op een andere site een spetterende recensie over dit album. Ik dacht direct dat als deze al op MM staat dan heeft Bobbie Marley er vast wel op gereageerd. En ja hoor, daar was hij al. Ik deel het enthousiasme hierboven volledig. Uitstekende plaat dit. Heerlijke oude countrystem, die verraadt dat het niet altijd even makkelijk is geweest in het leven. Iets dat in diverse teksten op de plaat te horen is. Wat een ontdekking zeg.

Ze heeft nog twee platen gemaakt beginjaren negentig, die nog beter zijn.

Ik had hem ook even laren liggen, maar het wordt al drukker in de woestijn. Wat een geweldige plaat heeft Iris DeMent gemaakt. Wat een stem, wat een bezieling.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Iris DeMent - Sing The Delta - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

'My Life' staat zelfs in mijn top10. Dat album heeft toch net wat meer teksten die mij aangrijpen, en is één van de weinige die ik ook de volle vijf sterren heb gegeven.
Dit album is overigens voorlopig nog mijn #1 voor als we de eindejaarslijstjes in mogen vullen en ik denk ook niet dat dat nog gaat veranderen. Ik had in het begin wat te hoog ingezet maar momenteel is hij weer opnieuw aan het groeien.
Mooie recensie erwinz. Haar muziek is inderdaad tijdloos.

Zo hoog eindigt hij bij mij niet, maar wel in de top twintig.

Door Erwin's reactie ben ik het album gaan luisteren. Wat een verrassing! Heerlijk album. Iris heeft een mooie, bijzondere stem (al lijkt het niet allemaal spatzuiver). De teksten zijn ook erg goed!
Toen dit album destijds op MuMe geplaatst werd, dacht ik meteen: nee, deze vrouw die zo ongeïnteresseerd op de hoes staat, staat me zo tegen dat de muziek ook wel niks zal zijn. Nou mooi fout dus! Grappig!