Vangelis - The Collection (2012)

Van Vangelis zijn door de jaren heen behoorlijk wat compilaties uitgebracht. De ene valt in de categorie 'overbodig', de ander in de categorie 'toevoeging'.
The Collection valt gelukkig in de laatste categorie. Waarom dan? Nou, vanwege het simpele feit dat, behalve al die nummers die iedere Vangelis-fan (waaronder mezelf) allang en breed in de kast heeft staan, getrakteerd worden op wel 1 gloednieuw nummer!! En die mag niet ontbreken toch?
Dus worden we als fan weer eens op de proef gesteld. Maar ja, is The Collection dat ene nieuwe nummer het waard? Ik zeg ja, absoluut!! "Remembering" is een verrassend fris klinkende compositie met een dromerig karakter die heerlijk wegluistert. Een relatief korte, maar verrassende sax-solo maakt dit nummer zelfs erg opvallend. Sinds "Love Theme (From Blade Runner)" heb ik niet meer zo'n opvallende sax-solo in Vangelis' muziek voorbij horen komen. Maar het werkt wel!! Waarbij je je alleen kan afvragen of er niet nog meer nieuw werk in gezeten had...
Ach, het maakt niet uit. The Collection biedt verder een mooi en uitgebreid overzicht van de vele muzikale parels die aan Vangelis' brein ontsproten zijn. Het ene album is meer vertegenwoordigd dan andere en van sommige albums zijn zelfs geen nummers vertegenwoordigd, maar dat hou je altijd.
Feit blijft dat The Collection een meer dan fatsoenlijke compilatie is die oude als nieuwe fans tevreden zal doen stellen en is de beste compilatie van Vangelis' werk sinds Odyssey.

Jammer dat er sommige nummers gehalveerd zijn.
Beter voor kwaliteit gaan dan kwantiteit.

Ach, dat hou je met dergelijke compilaties óók altijd.
Overigens vallen de gehalveerde nummers op één hand te tellen, dus valt 't op zich wel mee.

Het ziet er toch niet vreselijk goed uit, sorry...
En er zijn al zoveel compilatie albums verschenen...
Nu moet ik zeggen ik heb het album niet, maar ik ken de nummers wel, en het lijkt wel alsof het hier daadwerkelijk gaat om een verzameling van zijn zwakke, commerciële nummers. Ik zie bijvoorbeeld niets van Spiral (behalve To The Unknown Man, maar dat is lang niet de beste van het album, al gaf ik dat eerder wel aan), China, Heaven and Hell of Direct, zelfs niet het prachtige "Pinta, Nina, Santa Maria" van CoP.
Mijn voorstel voor "The Collection" :
geef 4 discs uit, eventueel 2 aparte albums
1e disc:
Bacchanale (van Heaven and Hell)
Chung Kuo (van China)
Spiral (van Spiral)
Ballad (van Spiral)
The Long March (van China)
Pulstar (van Albedo 0.39)
Vadavarot (van Blade Runner Trilogy)
Message (van Direct)
Intergalactic Radio Station (van Direct)
Symphony to the Powers deel 1 en 2 (van Heaven and Hell)
Twenty-Eight Parallel (van Conquest of Paradise)
Pinta, Nina, Santa Maria (van Conquest of Paradise)

2e disc:
The System (met Aphrodite's Child van 666)
Babylon (met Aphrodite's Child van 666)
The Four Horsemen (met Aphrodite's Child van 666)
The Lamb (met Aphrodite's Child van 666)
Aegian Sea (met Aphrodite's Child van 666)
The Battle of the Locusts (met Aphrodite's Child van 666)
Do It (met Aphrodite's Child van 666)
The Beast (met Aphrodite's Child van 666)
Altamont (met Aphrodite's Child van 666)
Infinity (met Aphrodite's Child van 666)
Hic et Nunc (met Aphrodite's Child van 666)
All the seats were occupied (met Aphrodite's Child van 666)
Break (met Aphrodite's Child van 666)

3e disc:
Opening Theme (van Blade Runner)
Memories of Green (van Blade Runner)
No Expectation Boulevard (van Blade runner Trilogy)
Aries (van Heaven and Hell)
Metallic Rain (van Direct)
Symphony to the Powers, movement 3 (van Heaven and Hell)
The Dragon (van China)
3+3 (van Spiral)

4e disc:
Beaubourg (40 min. lang nummer)

Geem gezeur, gewoon zijn besten.

Het zal altijd zo blijven dat bepaalde favorieten ontbreken. Gelukkig zijn er (inderdaad) zó veel compilaties van Vangelis verschenen, dat ergens op welke willekeurige compilatie van de man dan ook, wel een nummer op staat die men kan scharen als één van zijn beste. Overigens prijkt op geen enkele het inderdaad prachtige "Pinta, Nina, Santa Maria".
Maar zo vind ik het jammer dat er bijvoorbeeld niets van El Greco op staat, toch wel samen met Conquest of Paradise het beste album van Vangelis uit de jaren '90. Maar op Reprise staat wel weer wat van dat album op.
Waarom ontbreekt er bijvoorbeeld materiaal van Mask, wat i.m.o. een onderschat album is?
Waarom zou Beaubourg hierop moeten prijken, terwijl een gedeelte daarvan al zeer geregeld is terug te vinden op een andere compilatie? Waarom niet i.p.v. Beaubourg een stuk van Invisible Connections hier laten terugkomen, wat ik een beter album vind dan het enigszins vergelijkbare Beaubourg?

Kortom: een goed en objectief overzicht van al het werk van een bepaalde artiest / groep blijft moeilijk. Het hangt ook vaak af van de rechten van de muziek en die welke de platenmaatschappij beheren, die ervoor zorgen welke nummers een compilatie uiteindelijk bekleden.

Daar heb jij natuurlijk ook weer gelijk in..
persoonlijk vind ik Beaubourg net iets beter dan Invisible Connections, maar dat is natuurlijk subjectief.
Wat ik wel wil zeggen is: de bestverkochte nummers van een artiest zijn niet per se zijn werkelijke besten. En een compilatie van Vangelis is natuurlijk ook geen doen omdat hij zo veel heeft gemaakt...

Sterker nog, de best verkochte nummers (lees: commerciële nummers) zijn 9 van de 10 keer niet de besten. Gelukkig in het geval van Vangelis zijn veel van zijn bekendere nummers ook goed, maar da's in dit geval niet zo moeilijk, aangezien ik anders geen fan zou zijn van zijn muziek. Uitzonderingen daargelaten, want ook Vangelis heeft platen uitgebracht waar ik persoonlijk weinig mee kan (Beaubourg, See You Later bijvoorbeeld...)