Nic Jones - Penguin Eggs (1980)

Niemand een toelichting? Ik heb in Mojo-magazine een ontroerend artikel over deze man gelezen die gold als een van de grootste folk-beloften totdat een bijna fataal auto-ongeluk na een optreden hem in een coma bracht en flink schade opleverde die het einde van zijn carrière inluidde. Totdat..........Nic in 2010 weer 3 nummers ten gehore bracht op een festival. Maar goed, ik doe hem veels te kort met dit staccato verhaaltje, maar ik hoop dat ik iemand enthousiasmeer om hier achteraan te gaan. Ik ga ervan uit dat ik heel snel een exemplaar van dit album heb en dan kom ik hier uiteraard op terug.

Nic schijnt een opvallende manier van gitaarspelen te hebben, dus ik ben erg benieuwd.

Inmiddels heb ik dit album de volle aandacht gegeven die het ook zeker verdient. Ik verwachtte in eerste instantie wat modernere folk dan het in werkelijkheid is. Dit echt heel traditionele is folk waarbij ook de viool niet geschuwd wordt. Voor zover ik weet zijn zo ongeveer alle nummers ook traditionals waarbij Nic Jones de tekst aangepast heeft. Na het beluisteren van deze plaat weet ik in ieder geval dat ik geen Walvisvaarder wil worden als ik later groot ben; wat een droevige klotebaan was dat zeg! Dat komen we allemaal te weten want het zoals echte folk betaamt bestaat het album uit verhalen die uit het leven gegrepen zijn; Jones geeft ons een mooi kijkje in het verleden.

Als ik het ergens mee moet vergelijken dat lijkt het een beetje op Fairport Convention, maar door zijn stem en gitaarspel moet ik ook aan Nick Drake denken; al is dat puur op klank gebasseerd. Nick Drake speelt een heel ander type folk. Maar goed ik ben geen expert; daarom moet ik ook een beetje wennen. Ik begin met 3.5* voor deze man die helaas een onfortuinlijk leven moet leiden. Hopelijk zit er nog ooit een comeback in.