Als de vorige twee platen met zanger Nicky Moore, i.e. Before the Storm en Don't Get Mad Get Even meer dan een aangename verrassing waren, dan is dit toch andere koek. Enkele uptempo nummers (The Chosen Few en Tales of the Fury) worden afgewisseld met bluesy midtempo nummers, poppy nummers en een hemeltergend laatste nummer (die ballad natuurlijk). Meer dan eens denk ik aan het eveneens Britse Demon, voornamelijk door de stemtimbre van hun respectievelijke zangers.