Omdat ik ze morgen live ga zien in Tivoli heb ik dit live album uit 2011, het jaar na Halcyon Digest, geluisterd. Daar spelen ze dan ook de meeste nummers van: 6 van de 8 nummers. Zanger Bradford Cox zingt wat iel, maar verder speelt de band behoorlijk strak. Ze openen met het fantastische Desire Lines, met die oneindige gitaarsolo die ook live zo heerlijk klinkt. Hazel Street sluit hier mooi op aan.
Wat vooral opvalt bij dit concert is de fraaie stemming, de mooie sfeer die ze (ook) live op het podium weten neer te zetten. Bij vlagen klinkt het wel wat 'kaler' als op de plaat, maar een live plaat moet natuurlijk geen kopie zijn van het origineel. Andere uitblinkers van dit concert zijn Helicopter en He Would Have Laughed.