NOFX - Self Entitled (2012)
mijn stem
21 stemmen
Verenigde Staten
Punk
Label: Fat Wreck Chords
-
72 Hookers (3:36)
-
I Believe in Goddess (1:34)
-
Ronnie & Mags (2:09)
-
She Didn’t Lose Her Baby (2:56)
-
Secret Society (2:53)
-
I, Fatty (1:36)
-
Cell Out (2:02)
-
Down with the Ship (2:23)
-
My Sycophant Others (2:46)
-
This Machine Is 4 (2:07)
-
I’ve Got One Jealous Again, Again (3:02)
-
Xmas Has Been X’ed (2:43)
0
geplaatst: 8 september 2012, 19:52 uur
En hij klokt uit onder de 30 minuten. Dat zou betekenen dat de mannen haast hadden op de plaat en dat is natuurlijk een goed teken. Ik kan wel een snelle pot verse melodieuze punkrock gebruiken 
0
j0rea
geplaatst: 13 september 2012, 19:04 uur
Weer een erg geweldig album van NOFX!!!
Er staan geen mindere nummers op dit album, wat ik de beste nummers vind zijn: 1,3,6,7,9
Na dit album voor de eerste keer te horen had ik niet meteen een gevoel van, "wouw", maar na dit album nu al zo'n 6 á 7 keer beluisterd te hebben word het eigenlijk steeds beter!
Er staan geen mindere nummers op dit album, wat ik de beste nummers vind zijn: 1,3,6,7,9
Na dit album voor de eerste keer te horen had ik niet meteen een gevoel van, "wouw", maar na dit album nu al zo'n 6 á 7 keer beluisterd te hebben word het eigenlijk steeds beter!
0
geplaatst: 4 oktober 2012, 22:21 uur
Ik vind m gelijk knallen bij de eerste keer luisteren wat eigenlijk niet zo'n goed teken is want dan gaat ie waarschijnlijk ook snel vervelen.
0
geplaatst: 8 augustus 2013, 10:48 uur
Uiteindelijk is dit 1 van mijn minst favoriete NOFX albums gebleken. Ik vreesde even voor een "vroeger was alles beter" of "ik word te oud voor deze muziek" mening maar dat is gelukkig nog niet het geval 
Gewoon voor mij een wat minder album van de heren, meer niet. Dat ligt voor een groot deel ook aan de opnamesound. Nrs 4 en 10 zijn bijvoordeeld niet onaardig, maar de sound is vreselijk. En nr 5 en 8 zijn gewoon NOFX onwaardige tracks.
Toppers zijn hier Cell out, My sycophant others en Ive got one jealous again again. Die laatste is conceptueel de standout track van het plaat. De jonge roekeloze punkrock Fat Mike van weleer waar ik midden jaren 90 fan van werd en is nu een veertiger en schrijft op een originele manier over zijn scheiding. Prachtig.
Maar als ik zin heb in NOFX grijp ik meestal naar S&M airlines, Ribbed, White trash, Punk in drublic, The decline, Wolves wolveclothing of Coaster.
Gewoon voor mij een wat minder album van de heren, meer niet. Dat ligt voor een groot deel ook aan de opnamesound. Nrs 4 en 10 zijn bijvoordeeld niet onaardig, maar de sound is vreselijk. En nr 5 en 8 zijn gewoon NOFX onwaardige tracks.
Toppers zijn hier Cell out, My sycophant others en Ive got one jealous again again. Die laatste is conceptueel de standout track van het plaat. De jonge roekeloze punkrock Fat Mike van weleer waar ik midden jaren 90 fan van werd en is nu een veertiger en schrijft op een originele manier over zijn scheiding. Prachtig.
Maar als ik zin heb in NOFX grijp ik meestal naar S&M airlines, Ribbed, White trash, Punk in drublic, The decline, Wolves wolveclothing of Coaster.
* denotes required fields.
* denotes required fields.