Chris Smither - Happier Blue (1993)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Blues
Label: Flying Fish
-
Happier Blue (4:20)
-
Memphis in the Meantime (3:46)
-
The Devil's Real (5:01)
-
No More Cane on the Brazos (6:09)
-
No Reward (5:36)
-
Already Gone (3:29)
-
Killn' the Blues (5:27)
-
Rock & Roll Doctor (3:13)
-
Magnolia (3:09)
-
Honeysuckle Dog (3:37)
-
Take It All (4:00)
-
Time to Spend (3:15)
2
geplaatst: 30 maart 2025, 03:04 uur
het vijfde solo album van de al lange tijd in Massachusetts residerende folk/blues muzikant Chris Smither met 7 zelf geschreven nummers plus 5 covers, waaronder een lekker rammelende versie van "Memphis in the Meantime (John Hiatt), een footstompin' blues versie van "Rock 'n' Roll Doctor" (Lowell George) en een ingetogen versie van "Magnolia" (J.J. Cale).
de beste cover is n.m.m. "Killing the Blues" (Rowland Salley) met fraaie viool accenten van David Batteau, dat ook gecoverd werd door John Prine op zijn album "Pink Cadillac" en Robert Plant & Alison Krauss op hun duo-album "Raising Sand". de 5e cover is de traditional "No More Cane on the Brazos" dat gekoppeld is aan zijn eigen "Mail Order Mystics", dat niet kan tippen aan de versies van o.a. Jimmy LaFave en John Stewart.
van zijn eigen nummers steken de titeltrack "Happier Blue" met wederom fraaie viool klanken, het up-tempo "Already Gone", de door pianospel gedragen ballad "Honeysuckle Dog" en het slotnummer "Time to Spend" met het onnavolgbare "fingerpicking" gitaarspel van Chris Smither er boven uit.
Chris Smither leverde met "Happier Blue" wederom gedegen vakwerk af, waarbij de bijdragen van Bob Gay op saxofoon wat mij betreft iets minder prominent hadden mogen zijn, maar dat is dan ook het enige minpuntje.
Album werd geproduceerd door John Nagy
Recorded at Soundtrack Studios, Boston, Massachusetts
de beste cover is n.m.m. "Killing the Blues" (Rowland Salley) met fraaie viool accenten van David Batteau, dat ook gecoverd werd door John Prine op zijn album "Pink Cadillac" en Robert Plant & Alison Krauss op hun duo-album "Raising Sand". de 5e cover is de traditional "No More Cane on the Brazos" dat gekoppeld is aan zijn eigen "Mail Order Mystics", dat niet kan tippen aan de versies van o.a. Jimmy LaFave en John Stewart.
van zijn eigen nummers steken de titeltrack "Happier Blue" met wederom fraaie viool klanken, het up-tempo "Already Gone", de door pianospel gedragen ballad "Honeysuckle Dog" en het slotnummer "Time to Spend" met het onnavolgbare "fingerpicking" gitaarspel van Chris Smither er boven uit.
Chris Smither leverde met "Happier Blue" wederom gedegen vakwerk af, waarbij de bijdragen van Bob Gay op saxofoon wat mij betreft iets minder prominent hadden mogen zijn, maar dat is dan ook het enige minpuntje.
Album werd geproduceerd door John Nagy
Recorded at Soundtrack Studios, Boston, Massachusetts
* denotes required fields.
* denotes required fields.