Blind Guardian - Tales from the Twilight World (1990)

Uitstekende derde plaat en hier begint de band ook meer een eigen stijl op te ontwikkelen. Niet alle nummers zijn even sterk en je hoort duidelijk dat de experimenten nog niet helemaal zijn wat moet zijn. Vergelijk bvb Lord Of The Rings maar eens met de heropgenomen versie jaren later (op Forgotten Tales).

The Last Candle heeft overigens wel een heel erg abrupt einde (of ligt dit aan mijn cd?). Jammer want net dit is een van mijn favorieten op de plaat.

zeer aardige cd ja, staan echt een paar klassiekers tussen!

the last candle is idd een beetje vreemd opgenomen ja, of het nou bij het nummer hoort, ik weet het niet...

goede cd! ik heb hem deze week gekocht, en er staat een flink aantal prima nummer op (traveler in time, welcome to dying, lost in the twilight hall, the last candle).

Bij mij eindigt The Last Candle ook heel abrupt, dus het zal wel zo horen.

Power metal in de pure Duitse stijl. Prima nummers met name de eerste twee tracks en Lord of the Rings zijn echte toppers.

Lekkere Duitse powermetal. Niets vernieuwends of verrassends, maar met liefde en enthousiasme gespeeld. Mijn favoriet van deze band.

Weer een stapje verder. Tales From The Twilight World heeft nog steeds die weergaloze speed/thrash metal achtergrond, maar laat met Lord Of The Rings voor het eerst horen dat de band ook een balladesque kant heeft. Traveller In Time laat daarnaast de steeds hoorbaarder wordende Queen invloeden naar voren komen, terwijl Welcome To Dying en Lost In The Twilight Hall vooral heerlijk snelle meezingers zijn. Het album is nog lang niet perfect, daarvoor vind ik Goodbye My Friend en Tommyknockers toch ietwat te gewoontjes voor, maar het gaat wederom een stuk vooruit richting grootsheid.

1. Tales From The Twilight World
2. Follow The Blind
3. Batallions Of Fear

Dit album kan ik dromen. Zo vaak het ik het gehoord dat het deze keer ook geen verrassingen oplevert. Voor het eerst komen de orkestraties en koortjes erbij, waardoor het nóg voller klinkt. Je houdt het bijna niet voor mogelijk na Follow The Blind. Gitaartechnisch is dit album niet meer te toppen. Andre Olbrich tovert met gemak de ene na de andere sublieme solo uit zijn gitaar. Ook al duren ze soms maar een seconde. Weird Dreams is vergelijkbaar met een spetterend orgasme. Traveler In Time, Lost In The Twilight Hall, ga zo maar door. Allemaal fenomenale songs. Thomen Stauch slaat zijn drumstel praktisch doormidden op dit album en Hansi zingt krachtiger dan voorheen. Hier combineert Blind Guardian de energie van de eerste platen met het theatrale van het latere werk. Het beukt, maar tegelijkertijd laat ik me meeslepen door de verhalen en de emoties die de gitaar- en drumpartijen oproepen. Hansi Kusch past perfect in het geheel. Zwakke songs vind je hier niet. Hooguit een paar die net niet perfect zijn. Ik vrees dat de rest van de marathon een strijd om de tweede plaats is.



Tussenstand:
1. Tales From The Twilight World
2. Follow The Blind
3. Battalions Of Fear

Nu Follow The Blind me toch beduidend meer omver blies dan ik me herinnerde, is het voor Tales From The Twilight World toch een degradatie naar een voorlopige tweede plek. Het album heeft echt fantastische stukken met opener Traveller In Time, Welcome To Dying, de schandalig korte tracks Weird Dreams en Altair 4, maar heeft voor mij toch nog het euvel dat de band als het aankomt op goeie bombastische powermetaltracks schrijven hier nog lang niet op het hoogtepunt is. Lost In The Twilight Hall en The Last Candle duren me net iets te lang en om de een of andere reden pakt Tommyknockers me nooit helemaal. De sound is fantastisch, de eerste ballad van de band is een absolute hit, maar de komende albums zijn wat mij betreft in bijna ieder opzicht de overtreffende trap.

Tussenstand
1. Follow The Blind
2. Tales From The Twilight World
3. Batallions Of Fear

Ah shit, ik zie dat ik de eerste 2 albums onbewust niet heb meegenomen. Misschien dat ik ze eens met terugwerkende kracht ga luisteren, zeker omdat de energie hier vanaf spat. Moordend tempo soms.