Deze plaat was bijna niet te verkrijgen tot record store day van dit jaar, 2018. Voor het eerst op vinyl en nog wel gekleurd (oranje).
Vandaag binnen gekregen, hing wel een prijskaartje aan, maar dat had ik er wel voor over. Dit is het laatste (20e) reguliere album van Popol Vuh uit 1999. In 2001 zou Florian Fricke overlijden. Het is deels live opgenomen in Italië bij een bepaald alternatief wat esoterisch festival en ook delen in de studio. Er zijn 5 gedeelten waar in het Italiaans gereciteerd wordt, omlijst door de muziek van Popol Vuh. Het eerste nummer 'deep in the oceans of love' neemt Maya Rose de zang voor haar rekening. Maya Rose kennen we nog van de City Raga plaat, waarbij Florian Fricke probeerde wat in te haken op de dance cultuur, geheel op eigen wijze. Bij die plaat was zijn zoon Johannes Fricke betrokken , net zoals bij deze. Toch lijkt deze plaat absoluut niet op City Raga. Dit is zeer mysterieus en geen gemakkelijke kost. Eigenlijk keert Florian Fricke wat terug naar het begin van zijn muziekcarrière, naar de Affenstunde plaat. Zwaar electronisch, avant garde achtig. Daarbij lijkt de cirkel van Popol Vuh rond. Startend als soort kraut rock met synthesizers, daarna mystiek met allerlei inheemse instrumenten eigenlijk de eerste fusion worldmuziek, soundtracks voor Werner Herzog, bijna mee bewegende op dance en house om uteindelijk weer te eindigen met elektronische muziek, wel mystiek omkleed.
Ik moet wennen aan deze laatste Popol Vuh plaat. Maar de kwaliteit is zoals altijd aanwezig.
Op de hoes zijn inserts and liner notes aanwezig, waarin in het kort de carrière van Popol Vuh wordt weergegeven en specifiek iets over deze unieke lp.
Wereldwijd moeten er 1000 stuks verkocht zijn, ben benieuwd of er nog meer MM gebruikers dit vinyl hebben gescoord.