Stereolab - Cobra and Phases Group Play Voltage in the Milky Night (1999)

Een wat mindere Stereolab wat mij betreft, maar dat komt vast dat ik niet zo van jazz hou. 3*

Uitstekend album. Uitschieters zijn nummer 8, 11 en 12.

Wisselvallig album. Die drones als Blue Milk zijn ongetwijfeld zeer verantwoord "arty", maar wat mij betreft vooral dodelijk saai en onbeluisterbaar.

Ondanks dat toch een paar uitschieters, die bij het beste Stereolab-werk horen. The Free Design is magistraal.

Dankzij bovenstaand berichtje deze weer eens opgezet. En ik kan eigenlijk niet wachten op Blue Milk, want dat vind ik nou juist een supernummer. Beklemmend mooi. En in het geheel niet saai dus, daar kan je zo lekker in meegezogen worden

Nou, ik ga het morgen nog maar weer eens proberen. Wie weet valt het kwartje nu wel.

Nieuwe poging gewaagd en ik begin te twijfelen.

Als je er voor open staat kun je helemaal het nummer "ingezogen" worden. En na 8,5 minuut bij die plotselinge overgang is het ineens of de wekker gaat en je abrupt uit je droom ontwaakt.

Probleem is een beetje dat dit muziekstuk niet echt past op deze plaat. Die zet ik juist op als ik liedjes wil horen en dan is Blue Milk een beetje teveel van het goede en meer een hinderlijke onderbreking. Als laatste nummer van de plaat zou hij het al beter hebben gedaan.