Mala - Mala in Cuba (2012)

Mala in Cuba leest precies zoals het klinkt. Een uitstapje van Mala met Gilles Peterson (labelbaas Brownswood, bbc1 dj) naar Havana, waar flink werd gejammed met plaatselijke artiesten, heeft genoeg materiaal opgeleverd voor een compleet album. Mala, deel van het befaamde Digital Mystikz collectief, brengt dubstep weer terug naar daar waar het hoort te zijn, serieuze muziek met diepe bass en een duistere sound.

Dit in combi met de Cubaanse jazzachtige invloeden maakt dit album het beste dubstep album van dit jaar en een belangrijke reden om te begrijpen waarom dit genre nou eigenlijk zou gaaf is. Meeslepend, zeker met koptelefoon en het hele album luisterend zit je binnen 10 minuten na het opzetten van het album met je gedachten in Cuba. De vibe blijft echter net zoveel Cubaans als Londens. Een knappe wisselwerking, die aangeeft wat voor vakman Mala eigenlijk is. Meestal mislukken zulke experimenten immers volledig.

De tracks wisselen bijna naadloos van stijl, dan weer de nadruk op dubstep, dan weer Zuid-Amerikaanse ritmes die op de voorgrond treden. Af en toe wordt er gas teruggenomen, met name de tracks met gastartiesten. De afsluitende track is dan ook eerder dub en een sound die eigenlijk smaakt naar nog meer van dit fijns.

dit staat op het aankooplijstje. Zo wordt het genre weer een dosis nieuwe impulsen ingespoten. Digital Mystikz zetten de toon.

Mooie recensie Tuktak

Leuk, kende Calle F al, maar wist niet dat dit een albumproject zou worden. Cuba Electronic is ook een lekkere plaat + mooie video.

Aardig ook dat Digital Mystikz op een andere manier de ontwikkeling opzoekt in vergelijking met de UK bass mensen, door wie ze een aantal jaar geleden een beetje overrompeld werden had ik het idee.

Ik heb er al wat dingen over gehoord, maar ik denk dat dit niets voor mij wordt. Mala verliest hier een beetje zijn magie die hij destijds wel had. Staat op mijn luisterlijst, maar of het hoog zal scoren is nog maar de vraag.

Bovenal vind ik dit toch luchtige muziek met een 'schaduw voor de Cubaanse zon gevende' bass. Voor een 'serieus' geluid kun je beter de laatste Shackleton luisteren denk ik (Music For The Quiet Hour). Maar dit is geen wauzige dubstep inderdaad, het had nog wat helderder geproduceerd mogen worden vind ik wel, luister dit nu met een goede koptelefoon setup en details klinken grof afgewerkt ten opzichte van andere (gelijksoortige) muziek. Nergens een opzienbarend album, maar gewoon lekker.

Met serieus bedoel ik niet de hoeveelheid wenkbrauwfronzen per minuut natuurlijk, maar de diepere intentie waarmee muziek gemaakt wordt. Zowel Mala als Shackleton maken muziek om het muziek maken, en niet zozeer om een bepaalde partymax te doorbreken. Daarbij vind ik dat Shackleton met zijn laatste releases overigens meer in zijn veilige omgeving blijft dan Mala met dit album doet.

Met je eens wat betreft de laatste Shackleton.

album is nu te streamen via soundcloud: http://soundcloud.com/maladmz

Vooral eens met tuktak hier. Knap dat Mala clichés omzeilt en toch een caribbische feel creeert. En grappig dat John Doe met Shackleton aan komt zetten, want daar doet dit album mij in eerste instantie een beetje aan denken. Al is Mala een stuk minder hermetisch en klinkt dit binnen het conceptuele uitgangspunt opvallend vrij.

Werd vandaag in de Volkskrant een pagina aan Mala gewijd. Had het album afgelopen weekend toevallig opstaan, dus het was een interessant stukje om te lezen. De Cubaanse invloeden zijn op het album beperkt tot erg korte samples, maar toch weet het wel een warme sfeer te creëren en daar houd ik wel van. Zal het album binnenkort nog eens aanzetten.

Als liefhebber van Cubaanse muziek, moet ik even een omslag maken. Deze muziektaal dwingt tot analyseren en afstand terwijl het genoegen van muziek uit Cuba organisch en recht voor zijn raap is. Revolution weet daar in gunstige zin doorheen te breken.

Ontzettend gave plaat dit, zeg! Mooie sfeervolle muziek, met subtiele Cuba-invloeden. Enne, wat is een Ghost een mooi nummer zeg!

Ik begrijp dus dat dit ook onder dubstep valt? Doet me meer denken aan iets als Burial, erg sfeervol.

Burial is dan ook dubstep
Ben ik de enige die met name Como Como fantastisch vindt?

Ja, dat snap ik, maar Burial wordt toch vaak als een artiest genoemd die toch niet écht dubstep is.

Dat gebeurt denk ik vooral door mensen die dubstep associëren met Skrillex & co. Burial & Mala hebben misschien wel meer ambient-invloeden dan andere dubstep-artiesten

Zijn debuut en zijn tweede albums vallen dan wel onder de term dubstep, maar tegenwoordig behoort Burial daar niet meer tot. Zijn laatste paar EP's en singles zijn daar het ultieme voorbeeld van. Maar Mala is inderdaad dubstep en één van de bekendste en kwaliteitsvolle namen in het dubstep landschap. Hij blaast letterlijk het volk weg en hij kiest altijd de beste dub samples. Behalve hier dan.

Vrij matig album van Mala die nergens echt heel boeiend is en vind het zelfs wel een beetje gelikt overkomen.

Tribal met zn enge piano stilte blijft wel favoriet

Vind Como como het enige nummer wat ik constant oversla

Zaterdag in het MC Theater!

NINE LICKS: Wie // MC Theater + North Sea Jazz Club... - ninelicks.nl

Waarom staan trouwens al die singles van Mala niet op musicmeter? Of staan ze onder een andere artiesten naam vermeld?

Omdat singles niet op de site mogen wellicht.

heel lang hot en nu weer lang niet gehoord-moet maar weer eens opgedoken worden.

Curfew moet hard met zn jazzy piano gecalypso

De laatste keer dat ik deze plaat heb beluisterd was tevens ook de eerste keer. Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik het allemaal niet zo bijzonder vond. Nu heb ik na het lezen van een interview met Mala enkele weken geleden deze plaat intensief beluisterd en ik ben er sindsdien enorm verslingerd aan. Het was alsof ik bij de eerste beluistering selectief doof was en de heerlijke exotische geluiden gecombineerd met diepe bassen nooit heb opgemerkt. En dan nog maar te zwijgen over die subtiele details die zich meer en meer blootleggen bij iedere luisterbeurt. Typisch een plaat die hoort op het zwarte goud. Ik ben bijlange nog niet van mijn verslaving afgekickt en ik kan nu al genieten bij het idee dat ik met deze plaat de langverwachte lente kan verwelkomen.

Heb hem nu 2 maanden en waar ie in het begin gwn goed was is dit nu een schijf die enorm gegroeid is in mijn oren. Gisternacht op terugweg van Graspop deze opgelegd om wat tot rust te komen en dit is heerlijk van begin tot einde. de fusie van genres is schitterend en Mala kneedt het tot een prachtig geheel. Dromerig, meeslepend en duister door elkaar. Changuito is een favo! van 4* naar 4,5*

dit album blijft nog steeds groeien na 3 jaar. Halfje erbij

Geweldig, en voor mij ook wel verrasend, hoe goed deze plaat de tijd overleefd heeft. Waar veel dubstep en aanverwanten heel erg 2009 klinkt, groeit dit album juist gestaag door.