Thursday - War All the Time (2003)

Ik was de eerste paar luisterbeurten niet echt onder de indruk van dit album en had het idee dat Thursday niets vernieuwends op dit album liet horen. Maar hoe vaker ik het album nu hoor, hoe mooier het wordt. Nummers die blijven hangen en wederom springt de geweldige zang er uit. Voor mij toch net ff ietsje minder dan Full Collapse, vandaar 4.5*

Totally lame: gisteren kreeg ik te horen dat vrijdagavond Thursday in A'dam was...Daar sta je dan als fan, ik ga maar twijfelen aan m'n seksuele geaardheid uit frustratie.

Dude, maar de andere verrassing is dat Dillinger Escape Plan en Textures naar de Effenaar komen. Sweet...

ik heb ze ontdekt via Between Rupture and Rapture, een nummer dat ik ergens in een spel heb gehoord. Ik vind dat overigens nog steeds het beste nummer van het album, maar ook de rest is best goed.

4*

Ik moet zeggen, dat ik hem steeds mooier vind worden. Het blijkt, ook als ik Sammy's reactie lees, dus echt een groeiplaat te zijn. Ik vind de stem van de zanger er vaak nog het mooist uitkomen als het een rustig nummer is zoals This Song Brought To You... of War All The Time

het doet me nauwelijks iets.
eerste nummer is gelijk de beste;
3*

Thursday was een jaar of drie terug m'n favoriete band en deze plaat heb ik dan ook echt volledig grijsgedraaid. De liefde bekoelde echter en tijdenlang draaide ik noch deze plaat, noch debuut Full Collapse (noch enige andere Thursday release). Onlangs kwam A City by the Light Divided uit en, hoewel ik die nog moet horen, dacht ik 'kom, we zetten War All the Time in ieder geval weer eens op'. En tja, hoewel het niet echt meer 'm'n ding' is, heb ik toch nog steeds een zwak voor Thursday. Met het gros van de bandjes in het genre dat tegenwoordig voor emo door moet gaan had en heb ik helemaal niets, maar die platen van Thursday staan toch maar mooi als een huis. War All the Time raakt toch weer een snaar en ik zit 'm zonder problemen uit - stiekem vind ik 'm zelfs toch wel erg leuk. In principe 4*, maar vanwege die onnodige en verschrikkelijke piano track een half puntje eraf, ergo 3.5*. Desalniettemin, nog steeds tof!

This Song Brought to You by a Falling Bomb?

Geweldig nummer juist.

Inderdaad, was te lui om de titel helemaal neer te pennen (en te lui voor een copy-paste). Vind 'm verschrikkelijk, altijd al gevonden. Haalt compleet de vaart uit de CD, en Geoffs stem vind ik er absoluut niet geschikt voor. Ik waardeer het idee op zich wel, maar het werkt niet helemaal.

Haalde deze ochtend deze plaat nog eens uit de kast en zoals eerder aangehaald dit is inderdaadd zo'n "groeiplaat". Voorzien van sterke nummers en een pracht van een stem. Geen plaat die ik grijs draai, maar toch op de gepaste momenten eens beluister. Een4* lijkt me hier wel op zijn plaats.

Ik heb deze cd nu inmiddels een paar weken, en werkelijk al héél erg vaak gedraaid.
Eerst verwachtte ik dat deze láng niet aan het niveau van Full Collapse zou komen, daarom wilde ik eigenlijk Full Collapse kopen. Aangezien ze die in geen enkele winkel hadden, besloot ik toch maar deze te kopen. In het begin viel het me zelfs nog tegen ook, maar hoe vaker ik hem luisterde, hoe beter ik deze cd begon te vinden. En nog steeds wordt ie bij iedere luisterbeurt beter. Inmiddels heb ik hem ook al op nr. 2 staan in mijn top 10.
Een géweldige cd is het, met geen enkel slecht nummer erop.

Mijn mening over de nummers:

For the Workforce, Drowning: Erg goede opener, niet het beste van de cd, maar toch 4,5*

Between Rupture and Rapture: Valt wat minder op dan de meeste andere nummers. Toch is het apart een prachtig nummer. 4*

Division St.: 'Beste nummer van de cd. Héél erg goede zang, maar ook muzikaal geweldig. 5*, maar als het kon meer.

Signals Over the Air: Valt in het begin wat minder op, maar het is een groeinummer. 4,5*

Marches and Maneuvers: Ook een van mijn favorieten. Heel mooi nummer. 5*

Asleep in the Chapel: Ook weer zo'n geweldig nummer. Blijft van de hele cd het meest hangen, vooral het begin. Weer 5*

This Song Brought to You by a Falling Bomb: Lastig nummer. Ik moest hier in het begin heel erg aan wennen, aangezien er alleen piano in zit voor zover ik weet. Maar toch vind ik het achteraf wel heel mooi, hoewel ik wel soms het idee heb dat het vals is, maar dat maakt het misschien ook wel mooier. 4,5*

Steps Ascending: Het is een goed nummer, maar ik heb hierbij altijd zoiets dat ik de volgende wil horen(War all the Time), maar dat ligt er gewoon aan dat die zo goed is, en niet eraan dat deze slecht is ofzo. 4*

War all the Time: Op 1 na beste nummer van de cd. Geweldige drum erin. Ook heel mooie tekst. Ook weer dikke 5* en als het kon meer.

M. Shepard: Jaa, wat moet ik hier over zeggen? Het zit tussen 2 géweldige nummers in, en dan valt deze een beetje weg, jammer. Voor het nummer zelf 4,5*, maar voor de plek 3,5.

Tomorrow I'll be You: Ook weer zo'n ongeloofelijk goed nummer. Prachtige afsluiter ook. Na nr. 3 en 9 mijn favoriet. Kon hier in het begin ook echt géén genoeg van krijgen. Draai nu de hele cd meestal gewoon achter elkaar. En dan ook weer voor dit nummer natuurlijk een dikke 5*.

Echt veruit de matigste track op deze plaat eigenlijk, als ik This Song... dan even niet meereken. Vond (en vind) M. Shepard altijd een beetje het nummer dat War All the Time de titel meesterwerk(je) in de weg zit. Zowel muzikaal (zoals 'ie opent) als tekstueel behoorlijk zwak. "The stage is set to rip the wings from a butterfly" behoort tot de categorie ontzettend foute, totaal niet werkende en op de lachspieren-werkende mislukte teksten waar men bij Thursday spijtig genoeg af en toe iets teveel een handje van heeft (ergens op Full Collapse was al te horen "The sunlight is manufactured in a windowless room / Distant and Incoherent / Businessmen hanging themselves", ook een schoolvoorbeeld). Toch jammer, want verder vind ik War All the Time nog steeds uitstekend, hoewel Full Collapse toch gewoon een tikkeltje beter was. Desalniettemin, die 4* blijven mooi staan. Heerlijk op zijn tijd.

erg solide emo/post-hardcore dat beter wordt naarmate je de cd vaker draait.
persoonlijk favoriet is 'Marches and maneuvers' wat met overtuiging wordt gezongen door de heer Rickly.
niet alle nummers zijn even catchy maar zijn uiteindelijk goed op waarde in te schatten

Haat liefde verhouding met dit album.
Het 'rauwe en pure thursday geluid is niet meer al blijft de stem van geoff staan als een huis.