Chris Robinson Brotherhood - The Magic Door (2012)
mijn stem
22 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Silver Arrow
-
Let's Go Let's Go Let's Go (4:55)
-
Someday Past the Sunset (6:20)
-
Appaloosa (5:17)
-
Vibration & Light Suite (13:56)
-
Little Lizzie Mae (6:19)
-
Sorrows of a Blue Eyed Liar (8:38)
-
Wheel Don't Roll (5:30)
0
geplaatst: 8 september 2012, 12:06 uur
Heerlijk album, nu maar hopen dat ze snel de oversteek wagen.
0
geplaatst: 19 september 2012, 22:29 uur
Na "Big Moon Ritual" is "The Magic Door" alweer de tweede plaat van de Chris Robinson Brotherhood in 2012. "The Magic Door" gaat verder waar "Big Moon Ritual" ophield. Wederom een heerlijke plaat die teruggrijpt naar de psychedelische rock van de jaren 60 en 70. Ook hier weer uitgesponnen liedjes die je heerlijk laten wegdromen. Muzikale tripjes heb ik ze al wel eens genoemd, en dat is ook een kwalificatie die geldt voor "The Magic Door". Chris Robinson is wars van wat hip en modern is. Hij doet waar hij zin in heeft en speelt de muziek die hij wil spelen en niet de muziek die de massa wil horen. Muzikale vrijheid noem je dat. En die vrijgevochtenheid hoor je duidelijk op "The Magic Door". Het spelplezier is groot en dat komt de plaat ten goede. Chris Robinson heeft met zijn nieuwe band een mooi tweeluik afgeleverd, die niet voor elkaar onderdoen. Muzikaal vakmanschap om je heerlijk in te verliezen!
0
geplaatst: 10 februari 2013, 20:51 uur
Goed album, maar waarom staat Appaloosa erop? Staat ook al op Before the frost...
0
geplaatst: 30 mei 2013, 15:50 uur
Ronald5150 schreef:
Na "Big Moon Ritual" is "The Magic Door" alweer de tweede plaat van de Chris Robinson Brotherhood in 2012. "The Magic Door" gaat verder waar "Big Moon Ritual" ophield. Wederom een heerlijke plaat die teruggrijpt naar de psychedelische rock van de jaren 60 en 70. Ook hier weer uitgesponnen liedjes die je heerlijk laten wegdromen. Muzikale tripjes heb ik ze al wel eens genoemd, en dat is ook een kwalificatie die geldt voor "The Magic Door". Chris Robinson is wars van wat hip en modern is. Hij doet waar hij zin in heeft en speelt de muziek die hij wil spelen en niet de muziek die de massa wil horen. Muzikale vrijheid noem je dat. En die vrijgevochtenheid hoor je duidelijk op "The Magic Door". Het spelplezier is groot en dat komt de plaat ten goede. Chris Robinson heeft met zijn nieuwe band een mooi tweeluik afgeleverd, die niet voor elkaar onderdoen. Muzikaal vakmanschap om je heerlijk in te verliezen!
Na "Big Moon Ritual" is "The Magic Door" alweer de tweede plaat van de Chris Robinson Brotherhood in 2012. "The Magic Door" gaat verder waar "Big Moon Ritual" ophield. Wederom een heerlijke plaat die teruggrijpt naar de psychedelische rock van de jaren 60 en 70. Ook hier weer uitgesponnen liedjes die je heerlijk laten wegdromen. Muzikale tripjes heb ik ze al wel eens genoemd, en dat is ook een kwalificatie die geldt voor "The Magic Door". Chris Robinson is wars van wat hip en modern is. Hij doet waar hij zin in heeft en speelt de muziek die hij wil spelen en niet de muziek die de massa wil horen. Muzikale vrijheid noem je dat. En die vrijgevochtenheid hoor je duidelijk op "The Magic Door". Het spelplezier is groot en dat komt de plaat ten goede. Chris Robinson heeft met zijn nieuwe band een mooi tweeluik afgeleverd, die niet voor elkaar onderdoen. Muzikaal vakmanschap om je heerlijk in te verliezen!
Ik kan het niet meer met je eens zijn. Beide platen zijn van hoog niveau, waarbij Big Moon Ritual naar mijn mening net wat beter is dan deze opvolger. Ik geniet nog altijd als ik deze platen op zet, maar het is voor een klein publiek van genieters en absoluut niet voor de massa.
0
Mssr Renard
geplaatst: 30 juli 2021, 12:35 uur
Ook deze heb ik heerlijk op dubbel-LP, maar niet vergeten de platenspeler op 45rpm anders gaat het niet goed.
Fantastische acidrock, waarbij ik alleen het eindstuk van Vibration & Light Suite vind ik wat te langdradig, maar zo gaat dan meestal met spacerock/psychrock. Ik vind deze wel een klein tikkie minder dan het debuut.
Fantastische acidrock, waarbij ik alleen het eindstuk van Vibration & Light Suite vind ik wat te langdradig, maar zo gaat dan meestal met spacerock/psychrock. Ik vind deze wel een klein tikkie minder dan het debuut.
* denotes required fields.
* denotes required fields.