Ange - Tout Feu Tout Flamme (1987)

Ange en de jaren 80, het blijft een moeizame relatie. En ook deze plaat overtuigt niet echt, Ange lijkt op zoek naar...Ange misschien ?
Het bestaan van Ange lijkt aan een zijden draadje te hangen, de grote fanschare uit de jaren 70 heeft zich afgewend en nieuwe fans zijn er niet zoveel. De twee broers Décamps lijken steeds verder uit elkaar te drijven en financieel loopt het ook niet lekker. Verder zijn er problemen met de platenmaatschappij.
Wegens dat laatste start Francis een eigen maatschappij waar deze plaat op uit wordt gegeven.
Tout Feu, Tout Flamme, een single uit 1971 die hier een remake krijgt. Speciaal voor deze remake komen twee oerleden terug : Jean MIchel Brozar en Daniel Hass. Eerlijk is eerlijk, de remake klinkt prima. Wat bombastischer dan het origineel, maar dat kan dit nummer hebben. De rest van het album haalt dit niveau niet en dat is jammer. Toch zijn de eerste nummers niet verkeerd en klinkt in ieder geval als Ange.
'Tout contre tout', een jaren 80 rock nummer, 'coquille d'oeuf' worden we verrast met een sax solo. 'C'est pour rire' is een emotioneel , persoonlijk nummer en gaat over een stervende vader. De vader van Francis en Christian Décamps was pas overleden en het is duidelijk dat hij met dit nummer wordt herdacht. Het begint met een akoestische gitaar, erg mooi en dan die fluisterende stem "Hello papa, tu es la..." Francis wilde trouwens dat de plaat 'c'est pour rire' zou heten, maar Christian bleef bij 'tout feu tout flamme'. Maar ik zou 'c'est pour rire' wel kunnen begrijpen gezien de thematiek. Hoewel dit nummer wel vol emoties zit is het wel wisselend van niveau.
'Sur les grandes especes blues' duurt bijna 7 minuten, niet verkeerd. Maar bij '3x1=nous' en 'j'suis pas d'ici' is het niveau wel heel erg gedaald, gewone radio rock muziek , 12 in een dozijn, Ange onwaardig. 'il est soleil' is met zijn 7,5 minuut in ieder geval afwisselend en zo nu en dan weer wat prog.
Ange blijft een groep met goede muzikanten, met durf en lef, maar de jaren 80 bleef toch echt wel problematisch. Zoekende naar, inderdaad naar Ange.
De meningsverschillen tussen de broers werkten ook niet positief, er kwamen nog een paar platen tot de wegen van de broers zich scheiden in 1995.
Net genoeg kwaliteit voor een magere drie sterren. Misschien te hoog, maar 'Ange' heeft een speciaal plekje in mijn hart en dan blijft het toch altijd een wat subjectieve stem.