Propagandhi - Failed States (2012)

Kom maar kom maar, zou dit 6e album ook de 6e klassieker zijn van onze Canadezen?

En wederom, zoals verwacht, een topalbum door de beste punkband aller tijden uit Winnipeg, Canada

Het album sinds vrijdag elke dag 2 keer gedraaid en kan concluderen dat de overall sound van dit album harder is dan de laatste albums Potemkin City Limits en Supporting Caste. De hardheid heeft meer weg van Todays Empires maar dan wel met een betere en warmere opnamesound waarbij de drums en met name de bass beter naar voren komen.

Dan het songmateriaal. Verrassend is de opener. Een rustige opbouw en bij de eerste luisterbeurt zit je te wachten tot het los gaat. Maar dat gaat het dus niet. In eerste instantie een beetje teleurstellend. Maar na een paar luisterbeurten besef je dat het juist prima is en dat het een meeslepende track is. Los gaat het direct erna met de titeltrack, 1 brok adrenaline wordt er op je afgevoerd door fantastische riffs en een opgefokte Chris. En zo gaat het eigenlijk het hele album door.

Andere toptracks zijn Devil's creek, Status update, Lotus gait en Duplicate keys waarin een zanglijn zit die me doet denken aan Simon & Garfunkels (wtf?, nee echt) "A Poem on the underground wall". Tevens is Duplicate Keys een track die qua sound het meest vertrouwd aanvoelt in de lijn van de vorige 2 albums.

Zoals je ziet zitten de tracks van Todd niet bij mijn favorieten. Chris is sowieso altijd al mijn favorite songwriter geweest, maar ook Todd heeft altijd wel een paar toptracks per album, zoals Fuck the border, Life at disconnect, Bringer of greater things en uiteraard Night letters.
Bij dit album heb ik minder gevoel bij de Todd-tracks. Misschien dat ze nog wat langer moeten groeien.

Omdat er toch een paar nummers zijn die mij (nog) niet inpakken is Failed states niet mijn favoriete album van ze, dat blijven How to clean everything en Potemkin city limits. Maar Supporting Caste en Failed states hikken toch verdomd dicht tegen de toppositie aan.

Maandag voor het eerst gedraaid, door deze recensie zometeen op de terugweg nog maar weer eens opzetten.

Objectief bekeken muzikaal zowat een top-album, maar af en toe qua ideeën iets te veel pretenderend. Bij nummer 4 dacht ik echt even dat qua mijn smaak de boel goed zou losbarsten; brute thrash hardcore zoals bijv. vroeger bij Zoetrope, Hearter Attack etc. Dít vooral door de "stomp-in-je-smoel-zang" in dit nummer. Zo hoor ik ze het liefst! De nummers die allemaal hierna komen, zitten uiteraard weer geweldig in elkaar, de uitvoering mankeert qua strakheid ook niets aan mijn inziens, maar de produktie is mij niet rauw genoeg en mede door deze zang krijg ik te veel een glad punkrock gevoel, ondanks de riffs die volgens Verhuysen van Aardschok, regelmatig aan Death Angel en D.R.I. zouden moeten denken...zij waren mijn inziens veel ruiger, en met veel moeite ontdek ik vergelijkingen met bovengenoemde metal- en crossover helden uit het diepe verleden. Ik vind "Failed States" zeker objectief gezien geen misselijk album, maar één of twee nummer die mij maar ouderwets kunnen beroeren is veel te weinig voor mij om voor 20,- Euro het schijfje mee naar huis te slepen...jammer, ik had me er zó op verheugd!

Gitarist David ''Beaver'' Guillas heeft Propagandhi helaas verlaten.
De band is driftig op zoek naar een nieuwe gitarist/beaver impersonator.