Michael's Beatbox - Michael's Beatbox (1999)

Vooruit dan maar. Het eerste berichtje bij dit opmerkelijke album, gehypet door het al even bijzarre radioprogramma Het Land Van Hoogland door het typetje Peter Hoogland. Een DJ die zijn puberende publiek dingen liet doen als massaal fietssloten kopen (met zo van die nummersloten) om daarmee random fietsen mee vast te zetten en de gebruikte code door te mailen naar Peter Hoogland himself. De gedupeerde fietsenbezitters konden dan naar het programma luisteren om de code van 'hun' fietsslot te bemachtigen.

Enfin. Ik vermoed dat er vele pesterijen zijn gebeurd met dat programma als uitvlucht.

Het album dan.

Openingstrack Kwakhak en tweede single Toeternitoe zijn terechte klassiekertjes in het dance-milieu. Het is afhankelijk van uw eigen leeftijd of je hiermee akkoord gaat of niet.

Kwakhak sampelde een kinderliedje (Alle eendjes...) en maakte er een track van dat zelfs in de donkere clubs gespeeld kon worden. Het was cool, denderde voort op een gabberritme en zat behoorlijk intelligent in elkaar. Jazeker.

Toeternitoe, de opvolger, was al wat kinderlijker. Eén of ander jongetje speelt met toeters op een vrolijke beat en roept het publiek om te dansen. En als we niet kunnen springen, dan moeten we maar zingen! Bij het roepen van die bewuste zijn trilt zijn stem van excitatie. Schattig nummer.

Tot hier de twee hoogtepunten van het album. Bij gebrek aan meer originele ideeën - en het moest rap gaan, ze wisten waarschijnlijk dat een échte hype geen lang leven beschoren is - hebben ze dan maar een plaat van de Wamblientjes leeggeroofd (een meisjeskoor dat kinderliedjes zingt) of ze hebben hen gevraagd om wat kinderliedjes in te zingen, daar wil ik van af zijn. (bedenking: het kotsende Wamblientje op track 14 lijkt me niet echt op een album van de meisjes te hebben gestaan...)

De overgrote rest is dus simpelweg 'bekende kinderliedjes op een beat' en dat gaat snel vervelen. Denk Petra's "In een klein stationnetje" en je weet welke richting dit opgaat.

De beats zijn ook grotendeels "geïnspireerd" (kuch) door grote hits van dat decennium:
Broeder Jacob ontwaakt op de beat van I Wanna Be A Hippy van Technohead, de Kabouterhak is de Kabouterdans van Plop nog eens opnieuw en Scooter is ook nooit ver weg. De French Can Can is dan weer een vrije bewerking van Poing, met het bekende deuntje daar over gemonteerd.
Chop Choy - blijkbaar ook een single geweest - leunt tegen C in China, alleen is het resultaat werkelijk zo'n debiel nummer met zulke achterlijke tekst dat dit zelfs door het publiek van Hoogland niet meer gekocht werd. Ik denk althans niet dat dit een hit is geweest. Ter info: het gaat over een Chinees (genre 'Jommeke') die chop choy wilt eten (met rijst of met frieten) maar eerst van Gek-O-San (de verschineesde naam van Gek-O-Man, de remixer van het album) zijn 'oefeningen' moet doen: springen. Heel erg veel springen.

Volgens mij hebben de kindjes er - ondertussen - 13 jaar geleden heel veel plezier aan beleefd, nu klinkt het alvast enorm druk. CHIEP sprak ergens op deze site over 'Kapitein Winokio avant la lettre' maar de omschrijving 'Crazy Frog met kinderstemmetjes' zit er dichter bij.

Zoek de Kwakhak en Toeternitoe op één of andere dance-compilatie van dat jaar en je hebt de meest essentiële nummers van de plaat te pakken. De rest is leuk om een keertje te horen - of om een kinderfeestje op te fleuren - maar 14 tracks doet uiteindelijk wel een beetje pijn.

**1/2

Lekkere muziek.