Hellhammer - Apocalyptic Raids (1984)

Wel een erg korte plaat.

OE!!! HEEEEEE!!!

ik ken dit niet, waar is dit (eventueel) mee vergelijkbaar?
is het thrash, black, death oid?

dit is de beginperiode van celtic frost

ok, en das zo'n beetje pre-blackmetal he?

muzikaal is het wel wat verschillend van celtic frost... deze apocalyptic raids zou ik niet direct in het hokje van de blackmetal plaatsen, of pre-blackmetal zoals je zegt (waar celtic frost dan misschien wel in past)... eerder lome death of doom of zo, maar ik ben ook niet zo goed in het plaatsen van bands onder een bepaald genre

dan zit er maar 1 ding op:
luisteren

De eerste celtic frost lp klinkt net als deze Helhammer plaat.

ik vind morbid tales toch nog redelijk verschillen van deze hellhammer lp, of is er nog een eerder celtic frost-album uitgebracht?

Jongen toch ,je bent 23 jaar te laat maar beter nu dan nooit natuurlijk.
Ik raad je aan om ook zeker de eerste platen van Celtic Frost te luisteren, grote klasse !

Een band als Obituary heeft zich erg laten beinvloeden door hellhammer en vooral Celtic Frost, Circle of the Tyrants werd dan ook gecoverd op Cause of Death.
Vooral het vunzige gitaar geluid van Slowly We Rot is erg Celtic Frost.

De voorloper van Celtic Frost is dit natuurlijk en uit nostalgie wil deze nog wel eens de luidsprekers teisteren ten huize Spamalot. Goeiendag, wat waren velen van mijn headbangende vrienden weg van deze groep destijds. Ik begreep het niet en eigenlijk nu nog altijd niet. Tom Warrior is er altijd voor uit gekomen dat hij niet de beste gitarist noch zanger ter wereld is en dat siert hem. Hierop vind ik de ritmesectie het beste onderdeel op dit album. De verdienste van Hellhammer en dit album ligt eerder in het mee opzetten van een aantal subgenres in de metal en hun invloed op andere latere bands.

Een en ander is wat rommelig uitgevoerd natuurlijk. Maar hier gaat het meer om de zieke, grimmige sfeer die het uitstraalt. Daarbij vergeleken was het toen nog vuile Venom een vogelpoepje. De ruwe, lompe rechttoe rechtaan metal is een voorbeeld voor bands als Possessed en Archangel (later Death) om het death metalwiel te gaan uitvinden.
Beste nummer vind ik overigens het gruwelijke Triumph Of Death. Ook doom kon wat extremer moet Tom Fischer gedacht hebben bij het (de)componeren van het nummer.

En daarmee sla je voor mij de nagel op de kop: Hellhamer de titel van DE grondlegger van black of death metal geven zou overdreven zijn. Zulke zaken worden eerder per toeval uitgevonden en nadien wordt het etiket opgeplakt, maar Hellhammer heeft ontegensprekelijk zijn verdienste en invloed op latere groepen.

Eigenlijk is dit een EP en de twee laatste nummers zijn bonustracks.

Ik zal even een correctie doorsturen.

Ziek, smerig, gruwelijk maar oh zo lekker....af en toe dan nog ...we worden allemaal een dagje ouder...

We zijn weer een jaar verder en nog steeds vier sterren.
Deze muziek is tijdloos....

Alleen jammer dat Crucifixion hier niet op staat. Dat belichaamt pas echt de hel op aarde

Staat wel op Metal Massacre V en anders wel op de schitterende verzamelaar Demon Entrails.

Crucifixion heeft heel erg in zich waar Possessed op Seven Churches mee aan kwam zetten. Gaaf nummer natuurlijk maar lang niet zo ziek en kwaadaardig als Triumph Of Death.

Overigens bezit ik een cd versie met een andere cover en twee bonustracks. (Revelations Of Doom en Messiah)

Triumph of Death?
hmmm vind ik wel meevallen. Het is goed maar het duurt eerst 3 minuten om dat nummer aangezwengeld te krijgen en begint dan bij 3:15 eerst nog eens met een bijzonder slappe (en langzaaaaaaaame) riff.

Het zieke zit hem in Tom Warrior die zingt alsof hij een vissengraad heeft ingeslikt.


Over de CD versie; jij doelt waarschijnlijk op Apocalyptic Raids 1990. Die heb ik ook.


Ik zag trouwens je commentaar bij Orgasmatron van Arisa/Sepultura.
Dat vind ik nou net als een moderne Hellhammer klinken. Daarom vind ik die cover van Sepultura een dikke plus en goede aanvulling op de CD.
Inclusief die heerlijk foute Engelse tongval waar beide zangers patent op hebben.

Slap? Langzaaaaam? Ik zal bij jou maar niet beginnen over Monotheist en de twee Triptykon-albums.

Orgasmatron is alleen gaaf in zijn oorspronkelijke versie. Juist de declamatie met Britse tongval van Lemmy geeft de track zijn kracht. Satyricon vergreep zich er ook eens aan. Ook een drama. Vind ik.

Heerlijke muziek, echte emotie en veel gevoel voor een plaat vol met dood en verderf.
Kwam er laat achter dat er een 45 en een 33 toeren kant op de plaat zat. En probeer het maar eens en je merkt dat het nog gewoon goed te luisteren is.

Prachtig stukje kwaadaardige muziek in het inktzwarte vinyl geperst en enkel voor de fijnproevers.....

Die eerste indruk als je dit in '84 hoorde is onuitwisbaar. Muzikaal stelt het weinig voor maar qua sfeer kwam dit wel uit de diepste krochten van de onderwereld. Het gekerm in Triumph of Death is niet heel overtuigend maar het nummer laat al horen wat een vette groove Tom Warrior en Martin Ain kunnen smeden.

72/100

Met de eerste twee nummers begon het nog goed, maar in ToD vind ik een deel vanToms vocale 'vondsten' eerder lachwekkend dan evil, en qua muziek (beetje tamme riffs soms) is het ook niet altijd even sterk (wel heel sterk is het moment dat een tweede gitaar inzet op ongeveer 5:43) . De rest is wel weer dik okay. Met de bonustracks erbij kom ik nog wel uit op een dikke zes, jammer van ToD dus eigenlijk.