Omdat ik niet echt thuis ben in electronica kan ik niet veel meer over deze ep zeggen dan dat ik het erg lekker vind klinken. White Math en Polymorph liggen allebei even lekker in het gehoor en dat is volledig toe te schrijven aan het geluid van Blanck Mass.
Ik durf te wedden dat ieder ander nummer van deze producer ongeveer hetzelfde klinkt. Zo'n eigen geluid is natuurlijk fijn, maar afwisseling levert het helaas niet op. Gelukkig is deze ep kort genoeg om je daar niet aan te gaan storen.
Ook aan de eentonigheid binnen de nummers zelf stoor ik me niet echt, hoewel ik het gebrek aan ontwikkeling en opbouw in de nummers (het verschil tussen het begin, midden en einde is amper hoorbaar) toch wel erg jammer vind.