Pelican - Australasia (2003)

de meeste zullen deze band niet kennen
zonde eigenlijk

omschrijving: denk aan bands als Isis, Neurosis, Mogwai maar dan iets zwaarder op de maag liggend. Mooie op gebouwde uitgesponnen post-rock nummers

oh ja de band heeft geen zanger dus alle nummers zijn instrumentaal. niet dat dat wat uitmaakt want de muziek is spannend, melodieus en verassend genoeg.

oh ja 12 juli komt hun nieuwe album uit 'The Fire in Our Throats Will Beckon the Thaw'
ik ben benieuwd of die net zo goed is

4*

ik kende deze band idd nog niet, ik kwam er via Isis terecht. Deze lui kunnen spelen zeg, potverdomme! (pardon my french). Heerlijk zwaar, erg fijne sfeer en ze zijn niet te beroerd om de tijd te nemen voor een nummer...
Ik heb inmiddels ook hun (debuut?)EP, genaamd Pelican, mogen horen, ook die is erg fijn...

die ep (pelican) mag er zeker ook wezen

als voorproefje op hun nieuwe album hebben ze ook een ep uitgebracht met een 20 minuten versie van het nummer 'march to the sea'

Ook net ontdekt. Voorlopig vind ik het heel behoorlijk klinken, al begin ik na verloop van tijd de zang toch echt te missen. Het is alsof er een dimensie ontbreekt. Dan vind ik een band als Neurosis hier toch wel duidelijk bovenuit steken.

Maar misschien dat het gemis aan vocalen verdwijnt als ik 'm vaker luister. Voor nu 3,5*.

Schitterende plaat. Pelican is helemaal de shit. Ik ben verkocht aan dit genre. ISIS, Pelican en Cult Of Luna hebben mijn ogen geopend.

Luister dan ZEKER eens naar Amenra, een Belgisch groepje dat naar mijn mening ze zoniet evenaart, dan toch wel héél dicht in de buurt komt.

Wat een prachtige plaat is dit toch. Ik zie dat ik Amenra hier gepromoot heb, een vergelijking die toch niet helemaal opgaat. Pelican gaat meer richting stevige postrock, terwijl Amenra eerder onvervalste sludge betreft. Maar: beide plaatjes zijn wel gelijk in het feit dat het allebei toppers zijn! 4.5* voor Australasia, telkens weer een plezier als hij opligt, en mij stoort het gebrek aan vocalen me hoegenaamd niet.

In mijn ogen is dit Pelican's beste album. Ik snap daarom ook niet dat deze plaat een lager gemiddelde heeft dan 'The Fire in Our Throats Will Beckon the Thaw'. Drought is van grote, grote klasse.

Ik had trouwens wel wat meer stemmen verwacht, zo onbekend is Pelican toch niet?

Blies me van mijn sokken, log, traag, vet. NED en Drough zetten de toon voor een uitstekende plaat. Jammer dat het na the Fire te veel naar post rock gaat. Daarin zijn ze niet onderscheiden genoeg. Arktika is overigen wel weer erg goed te pruimen.