The Black Crowes - By Your Side (1998)

allemaal luisteren naar kickin'my heart around, is gewoon een topnummer

1 van de mindere Black Crowes albums.

Maar wat een lekkere 1-2 met Go faster en Kickin' my heart around. Zo zouden alle rockalbums moeten beginnen.

black crowes is toch altijd: veel meer van hetzelfde

het klinkt lekker maar men zou eens wat terughoudender moeten zijn mbt instrumenten, tig gitaargepiel piano en keyboard door mekaar heen,en ik vind dat op een gegeven moment erg irritant worden

het is te vaak een brei van geluid

Stevige en lekker klinkende bluesrock van Black Crowes, wel niet erg origineel en een beetje teveel van hetzelfde.
De eerste 3 nummers zijn wel erg goed en vooral "Kickin' My Heart Around".

Een wat meer straight in your face plaat van de crowes. Qua sound het best te vergelijken met het debuut, zij het niet dat het niveau op deze plaat een stuk minder is. En toch is eigenlijk elk nummer catchy. Dit album is veel beter mee te schreeuwen dan de voorgaande albums. En dat is toch op zn tijd ook wel eens lekker. Nee hoor niks mis met dit plaatje. 4*

Samen met Shake your money maker het beste album van The Crowes! Hier gaan ze weer terug naar hun begin sound. Dus lekkere rauwe gitaren en songs die de pan uit rocken. Zo sterk als het album opent (Go faster en Kickin' my heart around) wordt het daarna niet meer maar is het toch nog altijd genieten geblazen.

Top plaat van deze southern rockers...

De productie is goed, er is lekker veel slidegitaar, Skynyrd-achtige pianotjes en Robinson's soulvolle stem zorgt voor veel luisterplezier...
De nummers blijven lekker hangen en hebben een hoog meezinggehalte...
Een perfecte zomerplaat...

Snap niet dan mensen altijd bij bandjes als Black Crowes, Motorhead, ZZ-TOp, Lynyrd Skynyrd etc. etc., altijd maar moeten zeggen, dat de bands steeds van het zelfde is.

Ik vind Black Crowes echt, iedere keer weer een goede plaat afleveren, met herkenbare en puntgave songs...

Als je dat niets zinnigs te melden hebt, over zo'n topband, die niet gedwongen hip of modern wil zijn, zeg dan niets, en ga plaatjes van Lady Gaga of wat dies meer zij, luisteren...

Men wordt geacht of iig, de mogelijkheid wort hier geboden om je mening over muziek te geven, positief dan wel negatief

Begrijp niet dat mensen daar steeds weer over vallen

Het valt me alleen op dat sommigen alleen maar negatief zijn.
Ik word er verdrietig van...

Zo ontzettend veel goede muziek, die er wordt gemaakt... Zo veel bloed, zweet en tranen wordt er gestoken, in zoveel waanzinnige platen.
En dan nog, komen sommigen niet verder dan: 'niet verrassend', 'niet vernieuwend' of 'niet origineel' en wat dies meer zij...

Misschien is muziek dan geen hobby voor die mensen die alles maar afzeiken...

Heeft niks te maken mat afzeiken, heeft te maken met beoordelen en uitspreken van waardering

Snap best dat mensen dit waarderen, snap ook dat er mensen zijn die dat niet doen

so be it

De eerste drie nummers nog steeds weergaloos vuig.

Na het wat meer soulgerichte "Three Snakes and One Charm" komen The Black Crowes terug met een ouderwetse southern rock plaat doordrenkt met vette blues licks. Rich Robinson strooit weer als vanouds met catchy en vette gitaarriffs. Qua sound doet deze plaat me nog het meest denken aan hun debuut. "By Your Side" is gewoon een Black Crowes plaat zoals die hoort te zijn. Het is jammer dat de opvolger "Lions" zo'n teleurstelling zou worden. Gelukkig hebben The Black Crowes zich daarna herpakt en doen ze, net als op "By Your Side" gewoon waar ze goed in zin. Groovende bluesrock maken met een soulvol sausje.

Ambivalent. Aan de ene kant staan op By Your Side een paar nummers die tot mijn favorieten behoren. Aan de andere kant is dit de periode waar het The Black Crowes een beetje naar het hoofd steeg en dat hoor je. De productie is voor mij te glad en dat Chris hier stapelverliefd is, hoor je op veel nummers terug. Iets te zoetsappig soms. Gek genoeg slaan ze qua sound soms ook door naar de andere kant (Kicking My Heart Around). Net iets te ruig en te bombastisch.

Echte klassiekers voor het Kraaien-archief staan hier niet op. En dat zegt voor mij een hoop. Het titelnummer is mijn favoriet. Daags na de aanslag op de Twin Towers waren Chris en Rich de eerste artiesten die een perfromance op TV gaven. Bij Conan O'Brien doen ze een uitgeklede versie van By Your Side die ook zonder dat je van de context weet, door je strot snijdt.

Het grootste euvel vind ik dat de sfeer van eerdere albums totaal ontbreekt. Over geproduceerd. Dat is op Lions ook wel zo, maar daar staan de nummers sterker in hun schoenen en hebben meer karakter. Nu werkt het, voor mij, niet en gaat de beleving verloren.

Ik mag deze plaat wel, lekker stevig, en zwaar zompig, een van de betere van TBC. De echt goeie nummers zitten wel op de andere platen, maar inderdaad, wat een geweldig een-tweetje, de opening. Benieuwd naar de allernieuwste, komende 15 maart

Ik vind dit na de eerste twee platen eigenlijk wel hun beste. Inderdaad, lekker zompig, soms aangelengd met een gospelkoortje, waardoor er een sfeertje ontstaat dat me een beetje doet denken aan de Stones ten tijde van Exile. Geen enkel nummer is een echte BC-klassieker, maar als geheel is mag ik 'm toch wel graag horen. Met als uitschieters Kickin' my heart around, Go faster, het titelnummer en Only a fool - inderdaad, de meer 'meezingbare' nummers.