Johnny Cash - The Junkie and the Juicehead Minus Me (1974)

Slechts 2 eigen nummers van Cash op deze plaat, die hij samen met Charlie Bragg produceerde. Wel z'n oude Sun band:Perkins, Grant, Holland. Ook Elvis' oude drummer DJ Fontana deed me, wat een meer rockend ritme opleverde. Met mooie vrouwelijke gast vocalen. Eén van de betere Cash platen.

Eerst kleine correctie op voorgaande schrijver, van zijn oude Sun band oftewel The Tennessee Two/Three doet Perkins niet meer mee, Luther Perkins was in 1968 al omgekomen en zijn plaats werd ingenomen door Bob Wootton. Carl Perkins behoorde wel vaak tot de touring band van Cash en speelde ook op veel albums mee, zo ook op dit album.
Maar maakte dus geen deel uit van de oorspronkelijke Tennessee Two en na de komst van drummer WS Holland werd het The Tennessee Three.
Beetje apart album is dit in Cash's oeuvre. Twee songs worden niet door hem gezongen maar door zijn dochter uit zijn eerste huwelijk Rosanne Cash, zij zingt de Kristofferon's cover Broken Freedom Song en de andere, Friendly Gates, wordt gezongen door Carlene Routh beter bekend als Carlene Carter, dochter van June Carter uit haar huwelijk met Carl Smith. En dat maakt het zeker tot een afwisselend album. Ook de productie is rijker en schuurt een beetje tegen de toen populaire countrypolitan sound aan. Persoonlijk vind ik dit een erg fijn Cash album. Ook al bestaat het grootste deel uit songs van anderen.

Apart album, inderdaad. Het lijkt wel alsof Cash de carrières van Rosanne Cash en Carlene Carter probeerde te lanceren door hen elk een nummer te laten zingen op zijn nieuwe album. En dat lukte aardig, volgens mij; vooral Rosanne Cash bouwde een mooi oeuvre uit.

Father and Daughter is een erg mooi duet met Rosie Nix Adams, de stiefdochter van Cash. Later zou er nog een versie (maar ditmaal als Father and Son) verschijnen op de verzamelbox Unearthed, maar dan met Fiona Apple. Ik wordt op dit album trouwens erg getroffen door de stem van Rosie.

Verder is dit gewoon alweer een goeie plaat, zonder meer! Don't Take Your Guns to Town is wellicht de meest bekende titel; een herneming van het nummer dat in 1958 reeds op de LP The Fabulous Johnny Cash verscheen. Op Ole Slewfoot laten Cash, June Carter en de band zich van hun meest olijke kant horen. Vooral de stemmige melodieën vallen op bij dit album; de fiddle speelt daarin niet zelden een belangrijke rol (zoals ook in de afsluiter).

3,5 sterren