Taj Mahal - The Hidden Treasures 1969-1973 (2012)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Wereld
Label: Columbia
-
Chainey Do (3:38)
-
Sweet Mama Janisse (3:40)
-
Yan-Nah Mama-Loo (6:08)
-
Tomorrow May Not Be Your Day (5:00)
-
I Pity the Poor Immigrant (8:09)
-
Jacob's Ladder (3:59)
-
Ain't Gwine Whistle Dixie (Any Mo') (7:22)
-
Sweet Mama Janisse (3:30)
-
You Ain't No Street Walker Mama, Honey but I Do Love the Way You Strut Your Stuff (16:04)
-
Good Morning Little Schoolgirl (7:24)
-
Shady Grove (9:25)
-
Butter (2:47)
-
Runnin' by the Riverside [Live] (2:52)
-
John, Ain't It Hard [Live] (5:24)
-
Band Introduction [Live] (0:34)
-
Sweet Mama Janisse [Live] (4:33)
-
Big Fat [Live] (7:32)
-
Divin' Duck Blues [Live] (2:50)
-
Checkin' Up on My Baby [Live] (6:20)
-
Oh Susanna [Live] (10:22)
-
Oh Baby, Why Do You Wanna Make It Fat [Live] (8:20)
-
Tomorrow May Not Be Your Day [Live] (4:56)
0
geplaatst: 18 september 2012, 11:42 uur
2CD met 1 hele CD live opnames uit de Royal Albert Hall 1970, met Jesse Ed Davis 
in de band. Besteld maar mut nog op d'n mat ploff'n .........
in de band. Besteld maar mut nog op d'n mat ploff'n .........
0
dion_odinot
geplaatst: 27 november 2014, 21:08 uur
Kan iemand mij vertellen waarom het nummer 'Butter' mij zo bekend voor komt?
0
geplaatst: 29 november 2014, 09:30 uur
Het eerste wat me er aan opvalt is dat de gitaarpartij duidelijk geïnspireerd is door People Get Ready van Curtis Mayfield.
0
geplaatst: 18 september 2025, 02:02 uur
heb een zwak voor de Afro-Amerikaanse bluesman Taj Mahal wiens muziek ik al ruim 50 jaar volg.
een muzikant met een enorme staat van dienst die op zijn latere albums ook experimenteerde met genres als calypso, caribbean, reggae en zelfs muziek uit Hawaï.
op deze "Hidden Treasures" staat onvervalste blues, zowel akoestisch als elektrisch gespeeld, zoals die op zijn vroege albums uit de eind 60's, begin 70's werd uitgebracht.
cd 1 (nummers 1 t/m 12) bevat alternatieve versies van oude nummers die de originele albums niet haalden en dus niet eerder in deze versies verschenen en een enkel "nieuw" nummer als de Dylan cover "I Pity the Poor Immigrant"
tracks 1 t/m 4 opnames uit 1970 met o.a. The Dixie Flyers, Jesse Ed Davis (electric guitar), Jim Dickinson (piano) en Michael Utley (organ)
tracks 5 en 6 opnames uit 1969 met o.a. Jesse Ed Davis (electric guitar & piano), Gary Gilmore (bass) en Chuck "Brother" Blackwell (drums)
tracks 7 t/m 9 opnames uit 1971 met o.a. Howard Johnson (tuba), John Hall (electric guitar), Bill Rich (bass) en John Simon (piano)
alle 9 nummers geproduceerd door David Rubinson
tracks 10 t/m 12 opnames uit 1973 met Taj Mahal (vocals, guitar, banjo & harmonica, Hoshal Wright (electric guitar) en Eric Ajaye (bass) geproduceerd door de New Orleans r&b legende Allen Toussaint
leuk om erbij te hebben maar geen essentiële uitgave, aangezien de meeste nummers reeds eerder op zijn reguliere albums verschenen.
cd 2 (nummers 13 t/m 22) bevat live opnames uit 1970 van een concert in de Royal Albert Hall, Londen waar Taj Mahal destijds opende voor zijn label maatjes Johnny Winter en Santana.
de opener "Runnin By the Riverside" (Trad) is een a-capella nummer gevolgd door het akoestische "John, Ain't It Hard" (Taj Mahal) waarna het na de band introductie losbarst met stevige, elektrische stadsblues en alle nummers daarna als een bruisende, spontane jam sessie over het voetlicht worden gebracht met 4 eigen nummers van Taj Mahal waarvan "Big Fat" co-written met Jesse Ed Davis, de traditional "Oh Susannah" plus een aantal covers "Diving Duck Blues" (Sleepy John Estes), "Checkin' Up on My Baby" (Sonny Boy Williamson) en een cover (track 21) van "Bacon Fat" (Robbie Robertson/Garth Hudson).
het is met name cd 2 met de live opnames die deze dubbelaar de moeite waard maken. alhoewel w.m.b. de ultieme live versies op zijn live klassieker "The Real Thing" staan, waar de muziek is uitgebreid met een brass band. 3 nummers van cd 2 "John, Ain't It Hard", "Sweet Mama Janisse" en "Diving Duck Blues" staan eveneens op die klassieker.
de muzikanten op "Live At the Royal Albert Hall" (April 18, 1970)
Taj Mahal: vocals, national steel-bodied guitar, harmonica
Jesse Ed Davis: electric guitar
John Simon: piano
Bill Rich: bass
James Karstein: drums
een muzikant met een enorme staat van dienst die op zijn latere albums ook experimenteerde met genres als calypso, caribbean, reggae en zelfs muziek uit Hawaï.
op deze "Hidden Treasures" staat onvervalste blues, zowel akoestisch als elektrisch gespeeld, zoals die op zijn vroege albums uit de eind 60's, begin 70's werd uitgebracht.
cd 1 (nummers 1 t/m 12) bevat alternatieve versies van oude nummers die de originele albums niet haalden en dus niet eerder in deze versies verschenen en een enkel "nieuw" nummer als de Dylan cover "I Pity the Poor Immigrant"
tracks 1 t/m 4 opnames uit 1970 met o.a. The Dixie Flyers, Jesse Ed Davis (electric guitar), Jim Dickinson (piano) en Michael Utley (organ)
tracks 5 en 6 opnames uit 1969 met o.a. Jesse Ed Davis (electric guitar & piano), Gary Gilmore (bass) en Chuck "Brother" Blackwell (drums)
tracks 7 t/m 9 opnames uit 1971 met o.a. Howard Johnson (tuba), John Hall (electric guitar), Bill Rich (bass) en John Simon (piano)
alle 9 nummers geproduceerd door David Rubinson
tracks 10 t/m 12 opnames uit 1973 met Taj Mahal (vocals, guitar, banjo & harmonica, Hoshal Wright (electric guitar) en Eric Ajaye (bass) geproduceerd door de New Orleans r&b legende Allen Toussaint
leuk om erbij te hebben maar geen essentiële uitgave, aangezien de meeste nummers reeds eerder op zijn reguliere albums verschenen.
cd 2 (nummers 13 t/m 22) bevat live opnames uit 1970 van een concert in de Royal Albert Hall, Londen waar Taj Mahal destijds opende voor zijn label maatjes Johnny Winter en Santana.
de opener "Runnin By the Riverside" (Trad) is een a-capella nummer gevolgd door het akoestische "John, Ain't It Hard" (Taj Mahal) waarna het na de band introductie losbarst met stevige, elektrische stadsblues en alle nummers daarna als een bruisende, spontane jam sessie over het voetlicht worden gebracht met 4 eigen nummers van Taj Mahal waarvan "Big Fat" co-written met Jesse Ed Davis, de traditional "Oh Susannah" plus een aantal covers "Diving Duck Blues" (Sleepy John Estes), "Checkin' Up on My Baby" (Sonny Boy Williamson) en een cover (track 21) van "Bacon Fat" (Robbie Robertson/Garth Hudson).
het is met name cd 2 met de live opnames die deze dubbelaar de moeite waard maken. alhoewel w.m.b. de ultieme live versies op zijn live klassieker "The Real Thing" staan, waar de muziek is uitgebreid met een brass band. 3 nummers van cd 2 "John, Ain't It Hard", "Sweet Mama Janisse" en "Diving Duck Blues" staan eveneens op die klassieker.
de muzikanten op "Live At the Royal Albert Hall" (April 18, 1970)
Taj Mahal: vocals, national steel-bodied guitar, harmonica
Jesse Ed Davis: electric guitar
John Simon: piano
Bill Rich: bass
James Karstein: drums
* denotes required fields.
* denotes required fields.