Dokken - Broken Bones (2012)

Deze Dokken plaat vanmiddag eens opnieuw beluisterd. Ik was niet erg bekend met hun recenter werk. Vroeger kon ik wel genieten van hun oudere platen (Breaking the Chains t.e.m. Dysfunctional). Vooral het gitaargeluid van George Lynch sprak mij aan. Aangezien die gitarist al een tijd uit Dokken weg is was ik benieuwd naar deze plaat. Het is algemeen een goed album met mid-tempo nummers. Don Dokken is nog goed bij stem maar is iets minder scherp als in de jaren 80. Nummers als The Victim of the Crime, Broken Bones en Empire zijn goed, de overige nummers zijn ook zeker degelijk.

Vandaag weer aangehad, in afwachting tot ik de nieuwe cd binnenkrijg. Geen verkeerde plaat, het scherpe is inderdaad wel uit zijn stem (de voorganger had dat soms nog wel), het melancholische gelukkig niet. Volop aanwezig. Beetje doffe donkere productie, maar dat sluit wel aan bij de nummers, misstaat niet.
Degelijke Dokken plaat hoor, Fijnste werk voor mij is op het laatst: Burning Tears, Today, For The Last Time. Ook "Fade Away" is heel fraai. Ik geniet gewoon, het titelnummer, "Best Of Me"... ik zet hem nog graag aan.

De nieuwe Dokken is zeker niet slecht. De gitarist probeert George Lynch te doen vergeten en dat lukt hem maar half