Fetsum - The Colors of Hope (2012)

Het jaar 2012 kent weinig leuke en noemenswaardige soulalbums in vergelijking met voorgaande jaren. De verassing is dan ook groot dat één van de beste albums in het genre uit Duitsland blijkt te komen. Fetsum is een man van weinig woorden, en de woorden dan wel teksten die hij bezingt, zijn niet zo opmerkelijk. Toch is het juist die eenvoud van The Colors of Hope die het album zo geslaagd maakt. Fetsum zingt liedjes over zijn roots, de liefde, het leven en verbroedering, en hij bezingt ze met passie en verlangen. Misschien is dat de geheime formule van het album. De teksten worden bijna allemaal begeleid door een tamelijk organische en sobere instrumentatie, maar het werkt. Dat zonder meer! Met deze uitwerking, zou je gerust kunnen zeggen dat dit het mannelijke antwoord is op de twee laatste albums van India.Arie. Daarmee hoef je niet te verwachten dat The Colours of Hope het album is dat je omver zal blazen. Eerder het album dat je misschien imponeert in al z'n simpelheid, iets wat het meeste kans van slagen heeft als je luistert naar Trials of Time, Egypt en Letters from Damascus.