John Fogerty - Deja Vu All Over Again (2004)

Geen enkel goed en geen enkel slecht nummer.
Het is het allemaal net niet.
Gewoon simpele muziek die wel leuk klinkt,
niet meer en niet minder.
Niet het kopen waard vind ik.

Ik ben het grotendeels met Music4ever eens.
De muziek is eenvoudig van opzet met aanstekelijke deuntjes. Maar in principe komt het allemaal neer op country/western. Radar vindt ik het minste nummer.

Sugar,Sugar (In My Life).......................
Dit is echt een topnummer!
Blijft lekker in je hoofd hangen.

Haha, die is inderdaad wel aanstekelijk. Eigenlijk geen één slecht nummer toch? Nummer 4 vind ik alleen niet zo.

Tja.. hij geeft het met de titel eigenlijk al zelf aan he "Déja Vu All over again"... heb de Cd gehoord, en moet me bij de anderen hier aansluiten... dan liever "Centerfield" van een hélé tijd terug.. knappe plaat was dat!!

Het titelnummer vind ik zelf toch wel klasse hoor, die parallel tussen de Vietnamoorlog en de invasie in Irak pakt hier indringend uit.

En is het niet ook Mark Knopfler op Nobody's here anymore? Wat een lekker nummer. Ook een sterke aanklacht tegen de leegheid van de consumptiemaatschappij, zoals je mag verwachten van onze John....

Live optreden gezien in Antwerpen ( toen kon het nog zonder vignet in ieder geval...)
Schitterende avond gehad.
John rockt nog steeds!

Tja, Centerfield was zeker sterker, maar deze mag er best wezen voor een heer van stand op leeftijd.
Absolute klasse toch weer.

Hij bewijst nog puike platen te kunnen maken en doet dat gelukkig ook.

3.5
***1/2

3.5

Deja Vu is een goed anti-oorlog nummer met sterke teksten.
Honey Do is een leuk country-rock nummer, She's Got Baggage heeft een lekker hoog tempo, Sugar-Sugar is best grappig... Wicked Old Witch is een goed Swamp-Rock nummer met een Green River-achtige laatste minuut.

Nobody's Here Anymore... Ik dacht dat dat een overduidelijke kopie van Sultans Of Swing (Dire Straits) was, en wie speelt daar gitaar? Mark Knopfler!

Onderhoudend plaatje.

Fogerty hoeft niets meer te bewijzen, en doet gewoonw aar hij zin in heeft.
Dat resulteerd in dit geval in een poppy country/bluesrock plaatje.
Alle scherpe randjes zijn er vanaf en klinkt redelijk compact, al is er wel aandacht besteed voor een 'volle' productie. Dat wil zeggen dat ieder instrument goed te horen is, en dat vind ik een plus aangezien er in sommige nummers gebruik wordt gemaakt van een orgeltje en dat hoor ik graag

Nergens 'snerpt' John meer en van zijn vocalen in CCR is niet veel meer te horen, ja de klank blijft maar de scherpte is afgenomen.
Een beetje 'hipdoenerij' komt er wel langs, met 'Radar' wat een beetje een funky karakter heeft. Tja, da's ook best lekker voor een zomerse avond.

Kortom.
Niets nieuws onder de zon. Gewoon een lekker rock plaatje zonder te veel fratsen.

De slechtste CD van John Fogerty ooit. Alleen het titelnummer kan ermee door. De rest is onder de maat. In 1976 heeft hij eens besloten om een heel album (Hoodoo) niet uit te brengen. Ik heb daar een bootleg CD van en ondanks de matige geluidskwaliteit vind ik dat album lichtjaren beter dan 'Deja Vu All Over Again'.

de sticker op de hoes vermeld "An American Songwriting Legend, his first studio album in 7 years!", d.w.z. de opvolger van het geweldige "Blue Moon Swamp".

het album begint veelbelovend met het hoogtepunt "Deja Vu (All Over Again)", dat gevolgd wordt door het aanstekelijke "Sugar, Sugar" (niet te verwarren met de gelijknamige hitsingle van The Archies uit 1969), waarna het punky "She's Got Bagage" inclusief Ramones yell en het zwakke "Radar" volgen. 2 ondermaatse nummers voor 's mans doen, zoals ook de rock-a-billy van "Honey Do" niet echt wil beklijven.

vanaf track 6) "Nobody's Here Anymore" dat klinkt als John Fogerty goes Dire Straits met de man zelf en Mark Knopfler op gitaar gaat het de betere kant op. de country/blue grass van "I Will Walk With You" met een fraaie dobro partij van de onvolprezen Jerry Douglas en de country/folk van "Rhubarb Pie" met Dean Parks op slide zijn prettig in het gehoor liggende liedjes.

het up-tempo "Wicked Old Witch" dat als vintage CCR klinkt, is samen met de titeltrack 1 van de sterkhouders. de afsluitende doorsnee rocker "In the Garden" valt wat tegen.

naast de genoemde sessiemuzikanten speelden o.a. Kenny Aronoff (drums), Victor Krauss (bass) en Benmont Tench (organ) op dit album mee.

zeker niet zijn beste, maar zoals hierboven eerder opgemerkt een onderhoudend album met weinig uitschieters van de man die tientallen klassiekers op zijn naam heeft staan.

Album werd geproduceerd door John Fogerty
Recorded at NRG Recording, North Hollywood, California
All songs written by John Fogerty