Vic Vergat - Down to the Bone (1981)

Vic vergat (= vergaet) is een zwitsers-italiaans gitarist bekend van de 70's rock powertrio TOAD.
VV brengt typsiche 80's bluesy hardrock met veel solo's. Hij is duidelijk beïnvloed door Hendrix, Ten Years After ('down to the bone") en Slade. Officieel bestaat deze lp niet op cd, maar hij is wel digitaal te vinden. Een pittig rock plaatje

Down to the Bone is Vic Vergeat zijn enige reguliere album en waarop hij afwisselend bijgestaan wordt door twee verschillende ritmesecties. De LP werd bij een groot label ondergebracht en is gezegend met een Dieter Dierks productie. Nou de songs nog! Eerste twee nummers zijn behoorlijk harde rockers die om meer vragen omdat dit wel aanslaat. Er komt echter een weinig boeiende ballade waarin zijn vocalen niet goed gedijen; die stem van hem is meer geschikt voor luidruchtige, rauwe, energieke rock zoals Hot Love (de track ervoor heeft eveneens weinig om handen). De B-kant opent onverhoeds met één van de afschuwelijkste nummers die ik gehoord heb: You Never Tell Me You Love Me. Hier meet hij zich een clean gitaargeluid aan dat bij die stem van hem niet tot zijn recht komt en voor de rest is dat zo'n banale meezinger dat zelfs de eensklaps tevoorschijn komende knetterende gitaarsolo het niet kan verhelpen. Daarna ruim zes minuten heavy blues. Ook dat gaat Vic Vergat compositorisch niet al te best af. Ontiegelijk saai, komt geen leuke solo uit voort. Daarna gooit Vic er een boogie tegenaan wat de zaak er nog steeds niet beter op maakt en een afsluitende ballade maakt het debacle compleet, al is dit nummer nog het best te verdragen van de B-kant. Dat dit kans maakt op een nominatie slechtste plaatkant aller tijden staat buiten kijf. Kan me goed voorstellen dat Vergat hierna een singleartiest werd. Lijkt mij echter wel een persoon die zijn enthousiasme op zijn publiek kan overbrengen en die twee goede openingsnummers, waarin hij heerlijk op zijn gitaar tekeer gaat, behoeden de zaak voor erger.