The Coup - Sorry to Bother You (2012)

The Magic Clap is een heerlijk nummer! Hij kwam net voorbij op de Pinguin en trok direct de aandacht door het fijne ritme.

Erg fijn inderdaad, ik ben erg benieuwd naar deze plaat ondanks dat Pick a Bigger Weapon echt tegenviel. Er waren goede nummers op te vinden, maar een groot deel is in mijn ogen overbodig. Goed om te zien dat Sorry to Bother You wat dat betreft aan de kortere kant is. Deze houden we in de gaten!

Land of 7 Billion Dances en The Magic Clap klinken echt goed. De band waarmee ze werken voegt tot nu toe echt wat toe.

Klinkt echt erg lekker op het eerste gehoor! Constant niveau en de band geeft een fijne, extra dimensie aan de wat funky's producties. Alleen Your Parents' Cocaine begrijp ik niet helemaal, beetje kinderachtig nummer.

Nu The Coup juist levendig zou moeten klinken (omdat er gebruik wordt gemaakt van bombastische instrumentatie) maakt de groep/het duo een uitgebluste indruk. Qua raps is het allemaal ook zo oppervlakkig. Juist een ingetogen nummer als Violet springt er met kop en schouders bovenuit.

Ik vind het juist niet uitgeblust klinken. Juist fris en funky! Vooral als je dit vergelijkt met bijvoorbeeld de albums van een andere oldschoolband als Public Enemy. Sorry to Bother You klinkt, mede door de band erg opgewekt, wat het plezierig maakt om naar te luisteren.

Tsja, er zit wel wat in beide meningen. Nu er een volwaardige band achter The Coup staat, klinken de nummers voller en dynamischer. Wat te denken van The Gods of Science, waarin de groep wordt bijgestaan door Jazz Mafia Horn Section? Jawel, het is even spannend als het klinkt. Dit was eerder niet mogelijk, nu wel. Op meerdere nummers vind ik een echte band zeker een aanwinst: The Guillotine, Violet, We've Got a Lot to Teach You, Cassius Green - zeer fijn.

Het wil niet zeggen dat er op Sorry to Bother You nog steeds veel kinderlijke / kinderachtige liedjes staan. Your Parents' Cocaine, Strange Arithmetic, You Are Not a Riot - ik kan het niet helemaal begrijpen. Toch vind ik het een frisse plaat en voor nu zijn de mindere nummers nog niet zo irritant dat ik ze skip. Holla at ya dog!

Leuke feitjes vond ik: Sorry to Bother You wordt een donkere comedy film geinspireerd op Boot Rileys periode als telemarketeer (dit is de soundtrack). En 2. Het gastrolletje van Joe Henry op My Murder, My Love.