Ik heb wel eens wat te klagen over overgeproduceerde J-pop vol strijkersarrangementen en andere toeters en bellen die de muziek alleen maar naar beneden halen, maar daar is hier gelukkig geen sprake van. Dit zijn prachtige nummers met goede pianobegeleiding en zo goed als geen onnodige aanhangsels. Prachtig, gevoelig, rustgevend. Alleen het laatste, Engelstalige nummer, vind ik wat minder, maar ook zeker niet slecht. Bijzonder aangenaam plaatje dit, en ook weer voorbij voordat het saai kan worden, daar kan Aya Ide's collega Rie Fu wat van leren.