Vic Chesnutt - West of Rome (1991)

Wat een heerlijke ontdekking, deze Vic Chesnutt. Dit album is wel wat anders dan zijn nieuwste, maar dit is heerlijke folk. Prachtige doorleefde stem en dat al op 25-jarige leeftijd. Doet me bij vlagen denken aan Bob Dylan of een Damien Jurado. Nu zijn andere albums opsnorren

Ik vind dit een van zijn betere albums, eigenlijk zijn al zijn vroege albums meer van een folky karakter en zijn latere werk wat meer experimenteel. Maar al zijn werk is van hoge kwaliteit.

Geweldig, wat is Steve Willoughby een geweldig pakkend nummer.

Geweldige plaat. Deze is trouwens geproducerd door "Michael Stipe". (R.E.M.) Net als Vic is ook Mike in Athens, Georgia op gegrooied en die twee zijn er al jaaren goede vriende. Op de nieuwe CD release staat nu ook terminste een nummer waar Mike Stipe ook second vocal doet.

Hoe is het mogelijk! Had er geen idee van..

Volgens mij is Sponge nog eens gecoverd door REM voor een tribute album voor Vic Chestnutt.

Klopt. Dit staat op Sweet Relief II: Gravity Of The Situation.
Daar staan ook nog West Of Rome door Sparklehorse op, Panic Pure door Kristin Hersh, Withering door Cracker (bestaan ze nog?) en Florida door de voor mij onbekende Mary Margaret O'Hara.

Laatste bericht hier dateert van langer dan 16 jaar geleden en West of Rome telt vandaag de dag slechts 42 stemmen. We kunnen gerust stellen dat West of Rome erg uit belangstelling is geraakt. Wat mij betreft is dat zeer onterecht.

West of Rome is mijn derde beluisterde album van Vic Chesnutt en ik ervaar het album als een rabbit hole. Telkens hoor ik weer nieuwe dingen. De emotie is overal voelbaar.

Wat ik zo goed vind aan Vic Chesnutt is dat hij er een fascinerende schrijfstijl op na hield. Op West of Rome lijkt Chesnutt de teleurstellingen uit zijn leven van zich af te schrijven. De teksten zijn venijnig, emotioneel doorleefd en vol met dubbele bodems.
Neem het refrein van Stupid Preoccupations: "They've got organizations for people like me with stupid preoccupations". Hier kan Chesnutt hinten op de noodzaak voor psychische hulp voor zijn niet te stoppen gedachtengang over kleine dingen, maar het lijkt evenzeer een aanklacht tegen de maatschappij te zijn die zijn mentale problemen mogelijk als 'stupid' ziet. Ach, er zijn zoveel interpretaties mogelijk van zijn teksten.

Ook de productie is erg goed. Er wordt een donkere en dreigende sfeer op dit album neergezet met behulp van de sobere instrumentatie. In de zang van Chesnutt is de emotie voelbaar.

Eigenlijk zijn alle nummers op dit album mooi. Favorieten zijn daardoor bijna niet aan te wijzen. Bug, Withering, Sponge, Where were you, Steve Willoughby en Stupid Preoccupation zijn allemaal fantastisch!

West of Rome doet het meest denken aan het werk van Jason Molina. Sterker, dit album komt akelig dicht in de buurt van het niveau van Jason Molina's beste werken en verdient wat mij betreft (helaas ook postuum) dezelfde waardering. Dus van mij krijgt dit album 5 sterren. Tevens heb ik dit album ook direct een plek in mijn top 10 gegeven en de lp besteld.