Darkthrone - Panzerfaust (1995)

Het vierde black metal album van Darkthorne.

Dit album heeft meer afwisseling dan de voorganger. Celtic Frost komt ook weer om de hoek kijken in de langzame stukken (en dat vind ik niet erg - Only Death Is Real!). Het tempo ligt übehaubt voor Darkthrone begrippen gemiddeld iets aan de lage kant.
De productie is lekker rauw alhoewel de zang iets te veel boven op de muziek ligt.
Uitschieters zijn de eerste drie nummers. Het laatste nummer hoeft voor mij niet. Viking/folkloristische synth muziek. Op zich niet slecht maar een beetje misplaatst.

(De album-titel is trouwens meer iets voor Marduk)

Ik vind dat laatste nummer juist een geniaal outro, hoewel het inderdaad misschien ietwat misplaatst is. Vooral het eerste nummer is erg goed, voor de rest is dit vrij doorsnee Darkthrone, hoewel wat langzamer dan normaal.

Panzerfaust is minder sfeervol dan haar voorgangers. Toch staat hier wel een handvol aardige nummers op. Het kwaadaardig slepende Hordes Of The Nebulah is het beste voorbeeld daarvan. Op Triumpant Gleam klinkt Darkthrone nog meer Celtic Frost dan Celtic Frost zelf. Gelukkig stak Fenriz dat ook nooit onder stoelen of banken. De band leeft van de verering van oude helden.
Panzerfaust is niet beter of slechter dan de 2 voorgangers maar is wel degelijk een leuke toevoeging.