Balmorhea - Stranger (2012)

Ik ben benieuwd of dit gaat worden. Het vorige album viel me een beetje tegen.

Balmorhea luistert weg als kijken naar een goede natuurdocumentaire.
Wanneer ik deze band zich hoor uitleven krijg ik telkens weer allerlei beelden uit de natuur op mijn netvlies.
Mooi dat muziek dat kan doen. Balmorhea doet het al een paar albums lang.

Stranger is niet veel anders: ik hoor kabbelende beekjes, woeste rivieren, zie rotspartijen en kale vlaktes en zo meer.
Maar na een klein uur was ik er ineens klaar mee.

Laat ik gewoon maar volop blijven genieten van het album All Is Wild, All Is Silent want dat is genoeg.
Niks mis met Stranger maar het is gewoon te veel na de vorige albums en de 10 nummers zelf beginnen op den duur voor mij een te grote brei te worden en dat doet af aan het luisterplezier.

Ben je nog niet bekend met deze band dan zou ik het zeker een luisterbeurt gunnen en je niet laten ontmoedigen door mijn opmerking. Het zou zomaar kunnen dat je net als ik toen ik ze voor het eerst hoorde behoorlijk onder de indruk zult zijn.

Eerste luisterbeurt klinkt goed, het klinkt allemaal wat vrolijker en zomerse.
Ben wel tevreden met wat ze hier neerzetten

Ik ken Balmorhea pas net dus ik luister het hele oeuvre deze week achter elkaar.
Deze plaat vind ik beduidend saaier dan All is wild en Rivers arms, maar het nummer "Pyrakantha" vind ik wel erg prettig en anders klinkend.

Helemaal mee eens. Daar haalt deze het zeker niet bij.