Tift Merritt - Traveling Alone (2012)

Tift Merritt keert op haar nieuwe plaat weer terug naar de alt-country. Het resultaat is indrukwekkend. Met Traveling Alone staat de Amerikaanse weer aan de top.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Tift Merritt - Traveling Alone - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Mooi stukje Erwin en ik ben het er helemaal mee eens. De plaat opent werkelijk fenomenaal met 3 magistrale songs. En dat slotnummer Marks: Wauw!!! Een van de mooiste nummers van dit jaar. Maar eigenlijk is het hele album een groot hoogtepunt. Heerlijke instrumentatie het hele album door en een perfecte productie. Ze wordt veelvuldig met Emmylou Harris vergeleken en dat mag als een compliment worden beschouwd. Het wordt nog dringen op mijn eindejaarslijstje.

Naar aanleiding van jouw enthousiaste commentaar, toch nog een keer beluisterd. Een keer of vijf gehoord. De kwaliteit van de songs is oke, maar de muziek spreekt me niet zo aan. Die vergelijking met Emmylou Harris begrijp ik niet zo goed.

Nou qua stem zijn er toch wel raakvlakken hoor. Natuurlijk zingt Harris beter, want niemand zingt beter dan Harris. De muziek is ook roots, country net als bij Harris. Ze wordt in Amerika ook veelvuldig met haar vergeleken. Maar natuurlijk heeft Merrit juist op deze CD ook een eigen stijl. Wat spreekt je trouwens niet zo aan? Is het te country? Te rootsy? Dat kan natuurlijk. Ik ben overdreven gesteld met country opgevoed. Kan er mee te maken hebben.

Boude uitspraak, niemand zingt beter dan Emmylou Harris. Te country of te rootsy, heeft het niets mee te maken. Want ik luister het allebei graag. Ja, waarom spreekt het me niet aan? Waarom drink ik liever Westmalle triple dan Westmalle dubbel. Omdat ik triple lekkerder vind. Maar waarom kan ik je ook niet goed uitleggen. Met de laatste van Jimmy Lafave heb ik ook geen klik, maar Joost weet waarom. Ik analyseer nooit zo, waarom ik iets wel of niet mooi vind.

Vooral dankzij de goede begeleidende musici is dit - naar mijn smaak in ieder geval - misschien wel haar fijnste album. Vooral Marc Ribot is een genot voor het oor. Helaas spreken de songs mij niet zo aan, en ook het stemgeluid van Merritt spreekt mij niet erg aan. De vergelijking met Emmylou Harris gaat niet op - geheel andere stem.

Plaat is alweer 7 jaar oud, ik was er ondertussen ook achter dat de vergelijking met Harris inderdaad niet echt ergens op slaat.