House Party III (1992)

In een plotselinge bevlieging van jeugdsentiment in één keer Houseparty 2 t/m 5 op cd gekocht van de één of andere gast in Leiden. Ik heb deze cd's zeker tien jaar niet gehoord, maar als je het zo terughoort moet je toch toegeven dat het allemaal erg goed in elkaar steekt. En terwijl het speelt kan ik de muziek ook pronto weer uit mijn geheugen opvissen, en weet ik precies wat er gaat komen.

Houseparty 2 was de plaat die me zogezegd in de rave-moshpit gooide, samen met de eerste Serious Beats cd's. Maar Houseparty 3 is me misschien nog wel liever, omdat hier het '92-house-spectrum veel breder werd uitgemeten met soulvolle vocalen, London breakbeat terror, knijterharde Djax-beats, lo-fi gekraak en gebonk (Meng, Bouncer), en zelfs wat Latino-riedeltjes (Sil, Wonka). De twee kampen die hierna zouden ontstaan zijn prima verenigd. 4*

Erg lekkere cd uit de serie. Voor mij de beste. Heb hier goede herinneringen aan. Vakantie in Algarve met eerste vriendin. Let the party begins. Heb de cd nog en draai hem soms, klinkt erg goed en is prima gemixt.

Na deel I de beste vind ik, ik vond 2 altijd al minder dan 1 en 3.

Ik geloof dat er van deze mix ook een versie in omloop was die na de intro start met 'A Deeper Love' van Clivilles & Cole.

Deze is ook vrij goed. In mijn herinnering was ik gestopt na deel drie, maar dat was zeker niet deze geweest. Dan moet ik nog tot aan de zesde house party de reeks zijn blijven volgen. Ik weet nog dat een van de vervolgdelen zo matig was dat ik er voorgoed mee was gestopt.

Begin en eind van deze house party zijn lekker sterk, bevat ook wat mindere nummers. Je hoort meteen dat Double You hier niet op thuishoort. Wat tracks die je in die tijd weing zeiden of juist veel. De tijd dat je nog dacht Prodiwie? Ik moest mijn houseplaten op een speciale manier ontdekken. Ik luisterde onder andere naar een Rotterdamse piraatzender die alleen housemuziek draaide. Er werd eruit gefloept dat hij de muziek veel te zacht had opgenomen waaraan ik kon afleiden dat ze het niet allemaal -kuch kuch- op vinyl hadden. Zo leerde ik veel houseklassiekers kennen en met name Android werd er flink vaak gedraaid.

Ook Toxic Two vond ik destijds veelbelovend. Klonk alsof ze veel afkeken van Kraftwerk. Ik hoorde Rave Generator voor het eerst in het radioprogramma for those who like to groove gepresenteerd door Robin Albers waar ik graag naar luisterde aangezien hij een liefhebber was van de echte onbekende strakke houseplaat. Ik had op die desbetreffende avond meer soortgelijke nummers gehoord van Toxic Two, maar ik zal nooit weten of dat van hen is aangezien er bijna niets bekend is behalve dat Robin Albers ooit het veld moest ruimen. Er staat op wikipedia dat Vara hem heeft ontslagen, als dat maar niets te maken had met de glorieuze dag dat de hele House Party megamix deel I gewoon werd gedraaid zonder dat er doorheen werd gesproken..ik was daar als 12-jarige zo blij mee dat ik het beschouwde als een voorschot op mijn nog komende verjaardag.

public energy is ook speedy j, wat apart.
Spijtig dat er verder geen echte verrassingen meer zijn, zoals de speciale remixes in House Party I. De nieuwigheid was er zo wel van af.

Na de vijde (m'n favoriet) vond ik ze in ieder geval wel achteruit gaan. Die zesde was half 'normaal', half gabber.

Delen 3 en 4 draai ik nét iets minder vaak dan 1, 2 en 5, maar erg ver zit het er kwalitatief niet vandaan. Liedje acht op deze cd, van Endangered Species, had wat mij betreft een stuk bekender mogen worden. Vind het een heerlijk nummer.

Wat ik in 3 (en ook in 6) ook een beetje mis, is die heerlijke rave-sirene die tussendoor een paar keer opduikt in andere delen. Ik krijg hierdoor een soort 'mellow' gevoel bij 3, ook al is er ook het nodige harde werk in te vinden.

Bij mij hetzelfde, deel 5 de beste, daarna deze.