House Party IV (1992)

1 van mijn eerste cd's, daarna nog een paar House Party's op tape gekocht,

dat waren de tijden! ik genoot hier altijd van, de eerste stappen op muzikaal vlak, ik was toen twaalf, haha ongelooflijk toch, ik vind dit nog altijd goed al weet ik niet meer hoe de cd begint, toch zal ik hem vanaf de eerste noot herkennen,

blij dat ik de cd nog heb -ergens helemaal onder en achteraan- in een kast hier in huis

poing poing poing

Wat minder dan I en III, maar zeker niet slecht. Er staan toch wel weer een aantal klassiekers tussen waaronder NUKE-Nana en Edge Records 1 - Componed.

Ik vond deze echt goed en nu nog steeds kan ik er van genieten en dat zegt veel over zo'n oude plaat. Overigens had ik numme r8 ook die hier niet op staat op MM, die was ook goed.
Op dit album favorieten;
2, 3 (een klassieker), 4, 7, 10, 11, 12, 14, 15 (vage track is dat, volgens mij echt super leuk als je stoned bent hahaha), 18 (zang is niet eens zo slecht), 22, 32, 33, 38 (classic nummer 2) en 46 (zo fout maar toch classic nummer 3)

Dit is weer piepjonge-tnf-leent-cdtjes-bij-de-bibliotheek-nostalgie. Om ze vervolgens te tapen, en zo vaak te draaien dat je hem op een gegeven moment bijna achterstevoren op kunt dreunen.

(Of eigenlijk: pa of ma moest ze steeds voor me halen, want ikzelf was nota bene nog te jong om ze mee te mogen nemen...)

Toch haalt deze het voor mij net niet bij de omringende edities (1, 2 en 5 blijven favoriet). Waar het aan ligt? Weet ik niet, gewoon een gevoel.

Vandaag nog maar eens opgezet... er mogen dan mss een paar klassiekers tussenstaan, de mix die hier gepresenteerd wordt vind ik soms echt van een zeer laag niveau. Sommige overgangen doen iets met een tang, een varken en een spreekwoord en komen zó geforceerd over dat je zelfs stijf van de bollen nog het voorhoofd zou gaan fronsen.

Deze had bij mij hoger gescoord als het een gewone compilatie was geweest, en geen mix-album.

Welke overgangen bedoel je dan precies?

Dat het niet té gelikt klinkt, vind ik zelf juist een pluspunt.

Terechte vraag, tnf. Maar zo op het zicht weet ik het niet meer exact (veel van de titels zelf zeggen me niet zo veel, ik zou hem nog eens opnieuw moeten beluisteren).

Maar aangezien ik deze net volledig uitgezeten heb en niet heb genoteerd welke overgangen ik storend vond - en ik voorlopig even uitgehousepartied ben (ook HP 7 heb ik beluisterd, en dat was een veule betere mix ) - wil ik daar graag later op terugkomen als dat toegestaan is

Is goed.

Bij het door jou aangehaalde HP 7 valt op dat de goed gelukte chaos van de oudere delen nogal gestroomlijnd werd. Toen gingen ze voortaan 'mellow' en 'hardcore'-delen uitbrengen. Maar ze konden daar niet meer anders, omdat er een steeds grotere kloof kwam tussen hardere en zachtere dance-varianten.

Op HP 6 hoor je die splitsing al, die begint redelijk normaal en vliegt op een gegeven moment helemaal uit de bocht.

Dit is de eerste cd die ik had (en nog steeds heb, met bijna alle andere houseparties behalve de hardcoreversies).
Maar ik heb hem bijna letterlijk grijsgedraaid, voor zover dat met een cd kan.

Het intro is geweldig (ik vind het nog het beste intro van alle houseparties, met het intro van deel 5 als een goede tweede) en op een enkele uitzondering na een mix van mooie techno, house en trance invloeden.

Net nog geluisterd, alhoewel tot net voor de afsluiter "poing" die al sinds dag één een kryptonite effect heeft op me.

Dit was de laatste houseparty die ik destijds nog heb geprobeerd. Ik herken het aan nr 35 en 42 die ik toen teleurstellend vond, nr 42 lijkt meer op wat ze bubling noemen of zo. Toen we in die jaren op schoolreisje gingen moesten de nieuwe Nederlanders hun muziek graag horen in de bus en dat klonk als opgevoerde gehakketiktak met een versneld gespoelde stem, als een muizengeluid. Een klasgenootje noemde dat zeer treffend "smurfenhouse" aangezien hij moest denken aan smurf. Wel misschien hoorde Irene Moors dat ook en kreeg ze ineens een gigantisch goed idee.

Toch vind ik deze HP4 beter dan ik had gedacht, maar ik vermoed dat ik hem destijds niet meer zo memorabel en verrassend goed vond als deel I. Wat ik me ook nog goed herinner is dat ik in de videotheek HP4 samen huurde met Countdown to Extinction..zo werd ik ineens Megadeth fan en liet ik de housemuziek maar even achter me

nieuwe nederlanders? welk gat kom jij vandaan dat die segregatie zo benoemd wordt, tering hee

wat had ik het anders moeten noemen? heb hier absoluut geen kwade bedoelingen

iemand is toch of een Nederlander of niet, ok zo zie ik het.
Nieuwe Nederlanders klinkt als hokjes plaatsen van mensen, ben ik niet zo van.
Goed te horen dat het geen kwade bedoelingen had

Van alle House Party CD’s is dit verreweg mijn favoriet. Simpelweg omdat dit de eerste House Party CD was die ik met mijn eigen (zak)geld kon kopen. 1 t/m 3 had ik destijds op (grijsgedraaide) bandjes. En wat was ik toen toch trots om in het bezit te zijn van deze CD

Deze heb ik wel maar dan is het deel 2 (van die subreeks voor Europa).
Inderdaad een minder deel, er zit vooral geen opbouw in, want we gaan meteen volle kracht erin, waar het dan in het midden terug gaat zakken om dan voor de finale weer harder te eindigen.
Dat nummer van Napoleon (no 15) was destijds mijn favoriet en nergens te vinden op cd single.
Verder staan hier genoeg classics op zoals The Age Of Love, Passion en Pot of gold.