Patterson Hood - Heat Lightning Rumbles in the Distance (2012)

Zag de lp vanmiddag liggen bij Elpee ( geen grap) ; helaas geen tijd om even te beluisteren.
Iemand anders al wel?

Na een eerste beluistering vind ik het al heel goed. Een fijne tijdloze cd, met de stem van Patterson Hood die steeds prettiger en vertrouwder gaat klinken.
Het is minder rock natuurlijk dan DBT, maar de songs zijn meer dan goed volgens mij.

Soloplaten die voortborduren op het werk van de band waarin de betreffende muzikant speelt zijn zinloos. Patterson Hood heeft dat goed begrepen en komt op de proppen met een indringende singer-songwriter plaat die mijlenver is verwijderd van de muziek van Drive-By Truckers. Bloedstollende plaat die alleen maar mooier en indrukwekkender wordt.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Patterson Hood - Heat Lightning Rumbles In The Distance - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Heat Lighting Rumlbles in the Distance is een plaat die je even een paar keer gehoord moet hebben, maar dan heb je ook wat. Mensen die de naam van Hood niet kenden zullen verrast opkijken als ze horen dat hij de frontman van de Drive-By Truckers is. Mensen die hem al wel kennen en hopen een soort "solo-Trucker album" voorgeschoteld te krijgen komen zwaar bedrogen uit. Dit is een buitengewoon intieme CD geworden. Hood heeft een prachtige stem en de heerlijke rootsy begeleiding doet de rest. He Erwin ik kom je net ook tegen bij Jimmy Lafave. Daar noem je zijn nieuwste de beste plaat van 2012. Is dit album niet ongeveer 2 keer zo goed? Luister alleen eens even naar Depression Era, of het titelnummer. Geweldig. Gewoon 4,5 ster om mee te beginnen. Fantastisch album. Roots liefhebbers: Ga dit horen.

Edit: Ewin, ik lees net je recensie op je site, waarvoor mijn complimenten. Je moet me alleen uitleggen waarin hij volgens jou als Neil Young in zijn beste jaren klinkt. Even afgezien van wat zijn beste jaren dan waren. Ik hoor namelijk nergens overeenkomsten met Young, of het zou aan het begin van After the damage moeten zijn waarin hij ietwat ijl klinkt. Maar dat is dan wel heel ver gezocht.

Jimmy Lafave wordt onder de rootspuristen meer gewaardeerd dan Patterson Hood volgens mij, maar ik kies toch ook voor deze plaat. Waarom ik het op Neil Young vindt lijken weet ik niet, maar ik blijf het er in horen. De beste periode van Neil Young is inderdaad wat kort door de bocht, want Neil Young heeft vele goede perioden.

Ik hoor toch ook wel het sonore stemgeluid van Neil Young terug in deze Patterson Hood. De composities zijn me wat te saai. Het wordt weinig spannend en mijn aandacht glipt weg. Het indringende als singer songwriter hoor ik er niet in terug. Middelmaat met geen enkele uitschieter.

Het heeft bij mij ook even geduurd voor ik voor dit album viel. Maar na een paar luisterbeurten is hij langzaam gaan groeien bij mij en hij groeit nog steeds. Vooral het 2e gedeelte vind ik magistraal. Jammer dat het jou niet zo vergaat, maar dat kan nou eenmaal gebeuren. Dat ook jij er flarden Neil Young in hoort, ik vind het prima, ik zie het niet. Maar dat maakt verder ook niet uit. Op wie het ook lijkt, ik vind het geweldig.

Hier een link naar een prachtige recensie:

http://www.rootstime.be/CD%20REVIEUW/2012/SEP1/CD42.html

Moet me eigenlijk bij "Broem" aansluiten. Geen slecht plaatje, maar naar mijn mening ook erg middelmatig. Ben er dus ook niet heel erg enthousiast over.

Oh wat is dit mooi! Alleen de titel van deze plaat al: "Heat Lightning Rumbles in the Distance". Je krijgt er direct beelden bij. Patterson Hood, voorman van Drive-By Truckers, komt met een mooie en voor zijn doen (vergeleken met Drive-By Truckers) ingetogen roots en country plaat. De thema's zijn niet om vrolijk van te worden. Hood heeft een turbulente tijd achter de rug en dat reflecteert zich in de liedjes op "Heat Lightning Rumbles in the Distance". De plaat begint direct met het dreigend klinkende "1201". Het is gelijk duidelijk, dit wordt een intense luisterbelevenis. Dat gevoel houd ik eigenlijk de gehele plaat. De instrumentatie is afwisselend sober tot warm en gloedvol, maar voorop staan de liedjes, het verhaal, zoals bijvoorbeeld in het meeslepende en gesproken "(Untold Pretties)". Verhalen vertellen, dat is wat Patterson Hood het beste kan. Af en toe wordt Hood vocaal bijgestaan door een extra zanger of zangeres en dat levert prachtige samenzang op, zoals op "Come Back Little Star". Patterson Hood bewijst met "Heat Lightning Rumbles in the Distance" dat hij ook zonder zijn kompanen uit Drive-By Truckers een uitstekende plaat kan afleveren. Dit is wel een bescheiden pareltje hoor!

Pfffff...mooi! Altijd al een zwak plekje gehad voor Patterson en zijn Drive By Truckers. Prachtige zanglijnen en melodieën. Warm en intens. Bloedmooie nummers. Inderdaad een pareltje!

@Broem @Metalhead Kan me voorstellen dat het niet jullie ding is maar middelmaat gaat me toch echt te ver. Daar heeft deze plaat veel te veel kwaliteit voor en je doet er Patterson Hood te kort mee. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening...

Het is tekstueel van een behoorlijk hoog niveau. Muzikaal is het misschien niet al te baanbrekend, maar wel buitengewoon sfeervol en helemaal in de geest van het album. Ik blijf erbij dat je dit niet na 1 keer luisteren kan beoordelen. Je hebt van die albums waar je even de tijd voor moet nemen. Ik heb hem een maandje rust gegeven en de afgelopen weken weer een aantal malen gedraaid. Hij wordt nog altijd beter. Dat zijn de echte grote albums. Ik vind dit net als de heren hierboven, met recht een parel.