Stephan Micus - The Garden of Mirrors (2000)

Samen met "Implosions" behoort dit album absoluut tot het beste van Micus.
Het gebruik van stemmen (Stephan's eigen stem, het is een compleet "eenpersoons-album"), meervoudig opgenomen, geeft een prachtige en misschien wel religieuze sfeer

Stephan Micus heeft 2 jaar over dit album gedaan, terwijl hij in Gambia de muziek en instrumenten bestudeerde. Daaronder de bolombotta, een inheems instrument , een soort Afrikaanse harp, waarbij een grote kalebas als resonance dienst doet. Ook de sinding is een Afrikanen harp die gebruikt wordt naast instrumenten die Micus vaak gebuikt , zoals de Shakuchachi, tin wistle en de nay. Op 2 nummers dubt Micus 20 stemmen in elkaar. Het geheel is weer echt Micus, prachtige sfeermuziek, zonder klefheid. Origineel, een geheel eigen stijl en sound. Inderdaad , soms heeft het bijna iets religieus. Op slechte muziek en platen zul je Micus nooit kunnen betrappen, wel zijn sommige platen wat geslaagder dan andere. Dit is een bijzonder geslaagd exemplaar.
De cd is later bij een fotoboek over Afrika van Michael Martin gevoegd.