menu

Bill Wilson - Ever Changing Minstrel (1973)

mijn stem
4,18 (28)
28 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Country
Label: Columbia

  1. Rainy Day Resolution (3:33)
  2. Pay Day Give Away (4:00)
  3. To Rebecca (5:54)
  4. Black Cat Blues (5:13)
  5. Father Let Your Light Shine Down (2:58)
  6. Long Gone Lady (3:33)
  7. Following My Lord (4:13)
  8. Ballad of Cody (4:27)
  9. The Good Ship Society (2:59)
  10. Ever Changing Minstrel (3:06)
  11. Monday Morning Strangers (3:50)
totale tijdsduur: 43:46
zoeken in:
avatar van Jasper
5,0
De naam van Bill Wilson zal bij weinig mensen een belletje doen rinkelen. Het verhaal gaat dat deze man op een dag in februari '73 aanklopte bij het huis van Bob Johnston (producer van onder andere "Blonde on Blonde" en "Songs From a Room") in Austin en hem vroeg of hij een plaat bij hem mocht opnemen. Johnston reageerde in eerste instantie verbouwereerd, maar nadat Wilson een paar nummers had gespeeld wist hij niet hoe snel hij een aantal van zijn vaste sessiemuziekanten moest bellen en nog dezelfde avond was alles opgenomen. Wilson vertok na afloop van de opnames weer en de twee hebben elkaar nooit meer gezien of gesproken.

Nu ik het album gehoord heb kan ik me heel goed voorstellen hoe Johnston moet zijn overtuigd die dag. Want wat een prachtige muziek is dit. De man heeft een soulvolle stem die doet denken aan Steve Young en Dan Penn en het materiaal (alles is zelf geschreven) is van een zeer hoge kwaliteit. Het begint al met de heerlijke flow van "Rainy Day Resolution", en nummers als "To Rebecca", "Long Gone Lady" en het titelnummer (Ever Changing Minstrel) worden met een gevoel en beheerstheid gezongen die me diep ontroert.

Bill Wilson heeft tijdens zijn leven (hij stierf in 1993) naar het schijnt nog geen 100 dollar verdiend aan dit album. Pas dit jaar is "Ever Changing Minstrel" op cd uitgekomen nadat de eigenaar van het Tompkins Square label bij toeval een kopie zag liggen in een platenzaak en de naam van Bob Johnston opmerkte. Voor mij is het na het horen van "Ever Changing Minstel" duidelijk dat Bill Wilson, dankzij de unieke combinatie van een geweldige stem en schrijftalent, niet misstaat tussen namen als Mickey Newbury, David Wiffen en de al eerder genoemde Dan Penn en Steve Young. Jammer dat het bij dit ene album gebleven is.

avatar van muziekobsessie
4,5
mooi plaatje inderdaad Jasper. To Rebecca vind ik echt prachtig, die drum die alleen in de refreinen invalt dat maakt het spannend. De gehele plaat heeft een apparte mix van akoestische tokkelgitaar met electrische slide gitaar(krijg je folk-blues!!??). Maar vooral zijn lekker lage stem is mooi. zag toch meer albums op RYM?

avatar van Jasper
5,0
Ja, hij blijkt inderdaad toch meer op zijn naam te hebben staan. Maar toen ik dat zag was het al te laat om m'n bericht nog te veranderen. Ben wel benieuwd naar z'n overige werk, zal wel niet makkelijk zijn om daar aan te komen.

avatar van Hendrik68
4,5
Had nog nooit van deze man gehoord. Maar als een vergelijking wordt gemaakt met Steve Young dan ben ik uiteraard nieuwsgierig. Op Youtube kan ik alleen het titelnummer, Rainy Day Resolution en Ballad of Cody vinden. Daar wordt ik alvast heel vrolijk van. Is de rest van hetzelfde niveau en dezelfde stijl?

Ook leuk om te weten is dat dit de man achter Sultans of Swing van de Dire Straits was. Althans gedeeltelijk. Zie onderstaand filmpje.

YouTube - Sultans of Swing - 1991 Bill Wilson's Rendition

avatar van Jasper
5,0
Ik vind de 2 gospel nummers (Father let your light Shine Down en Following My Lord) een beetje uit de toon vallen op dit album, de rest is echt van een heel hoog niveau, dus als je die youtube liedjes mooi vind is er nog meer moois te ontdekken hier.

Dat verhaal over Sultans of Swing was ook nieuw voor mij. Moeilijk te achterhalen of dit de waarheid is, want ik vind het niet bepaald des Knopfler's om zo iemand dan niet de credits te geven. Aan de andere kant, waarom zou Wilson daar over liegen. Moeilijk dus...

avatar van Hendrik68
4,5
Ik heb de CD inmiddels een paar weken in huis. Je hebt niks teveel gezegd Jasper. Ook ik vind vrijwel elk nummer van een heel hoog niveau. Jij vindt de 2 gospelnummers een beetje uit de toon vallen. Wat mij betreft geldt dat alleen voor Father let your light shine down. Dat is voor mij een fixe tegenvaller. Following my Lord vind ik daarentegen wel prima. Ook de rest van het album bevat louter hoogtepunten. Het zit vol met country, soul, folk en blues. Black Cat Blues is overigens geen cover, maar net als alle andere songs zelf geschreven.

Het boekwerkje erbij bevat nuttige info, maar omdat Bill Wilson zelf niet meer leeft is wederhoor niet meer mogelijk en moet alles uit de mond van Bob Johnston komen en het verhaal dat Johnston vertelt lijkt op sommige punten wel erg sterk. Een album als deze op dezelfde avond opnemen op de dag dat de artiest voor het eerst aanbelt. En niet met de minste sessiemuzikanten. Ergens op internet stelde ook iemand de vraag of het niet erg raar was om even snel naar Austin Texas te racen om te kijken of ene Bob Johnston dit even wilde horen. Hij woonde weliswaar enige tijd in Austin, maar was al enige tijd weer teruggekeerd in Indiana. Maar goed, we zullen nooit weten hoe het precies zat denk ik. Veel maakt het ook niet uit. Het is een briljant album, dat is een ding dat zeker is. Liefhebbers van mensen als Tim Hardin zullen zeker ook van Bill Wilson genieten.

avatar van Lura
5,0
Zojuist voor de eerste keer beluisterd. Allemachtig, wat is dit mooi!!!

avatar van Lura
5,0
Ondertussen ben ik zeer onder de indruk geraakt van dit prachtige album! Met dank aan Jasper en zijn meer dan voortreffelijke smaak! Dit album verdient absoluut de volle mep!

avatar van Hendrik68
4,5
Ergens op internet stelde ook iemand de vraag of het niet erg raar was om even snel naar Austin Texas te racen om te kijken of ene Bob Johnston dit even wilde horen


Wilson klopte inderdaad bij Johnston aan, maar de plaat is opgenomen in het Ray Stevens Sound Lab in Nashville. Ik ga ervan uit dat Johnston zelf dan ook in Nashville woonde in die tijd. Voor wat het waard is.

avatar van Joshua68
4,5
Kijk, dat is nu het mooie van MuMe. Bij het lezen van het verhaal rond Doug Seegers moest ik, hoewel hun verhalen anders zijn, onwillekeurig denken aan een Rodriguez of Billy Marlowe. Bij het lezen van reacties bij Marlowe stuitte ik in een reactie van Hendrik op de naam van.. juist.. Bill Wilson.
Heerlijke ontdekking, wat een prachtig album!

avatar van Lura
5,0
Joshua68 schreef:
Heerlijke ontdekking, wat een prachtig album!

En een prachtig verhaal, het ontstaan van dit album en de herontdekking!

avatar van Ducoz
4,0
Dit is een fantastisch album. Ik moet toch met enig regelmaat denken aan Mickey Newbury, maar dan met meer ballen.
Ik luister nu ook wat dingen van zijn laatste album, Made in the USA. Dat is toch een stuk minder. Het album wat tussen deze en Made in the USA ligt ken ik niet, en is vrijwel niet te vinden. (Op LP te vinden voor minder dan 20$)

Indianasong - Bill Wilson - YouTube
Stardust Train - Bill Wilson - YouTube

avatar van Ducoz
4,0
Ik heb hem eindelijk op vinyl gevonden.. hij kraakt een klein beetje en de hoes heeft een cm split.. maar ik klaag niet. Dat dit eigenlijk nog geen fatsoenlijke LP reissue heeft gekregen.. wat mij betreft toch een van de beste folk-rock albums ooit opgenomen..!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:03 uur

geplaatst: vandaag om 05:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.