Ben Klock - Fabric 66 (2012)

Dit album heeft als primeur dat de release party niet in Fabric, maar in Berghain plaats zal vinden. Eigenlijk een rare beslissing om hier een thuiswedstrijd van te maken, want ik heb snel geteld 2 mededuitsers gevonden op deze tracklist. Vooral opvallend is het hoge gehalte Amerikaanse producers in deze mix van Klock. De tracks zijn grof geschat 1/3e ongereleasde classics, 1/3e ongereleasde nieuwe tracks, aangevuld met vanalles wat Klock passend vond om deze mix af te maken. Een geheel met een hoog Detroit gehalte, daarnaast gelukkig ook wars van label- en zelfpromotie. Dikke tip.

Vandaag ontvangen en in eerste instantie valt ie goed. Na een tijdje pas de tracklist erbij gepakt en gezien dat we bijv binnen 5 minuten van Burial naar Josh Wink gegaan en dat was niet zo 1-2-3 opgevallen. Heel consistente schijf met organische overgangen.

Eerste keer luisteren bevalt goed. Ben benieuwd hoe deze gaat groeien.
Berghain 04 is nog steeds een van mijn favorieten. Altijd heerlijk, een van de weinige mix-CD's die ik altijd van begin tot eind luister. Dat was ook wat steviger werk.

Vind hem eigenlijk veel minder onderhoudend dan Berghain 04, dit is veel meer stampen, harder en harder, het mist de nodige dynamiek. Sommige nummers zijn ronduit saai, sfeerloos, emotieloos (#7, #17, #20, gaaaap), slechts door een paar nummers als die van Sigg Gonzalez, Burial en naar het einde toe (Monophaser, jummiejummie!) krijgt de plaat nog een beetje persoonlijkheid.

Je zou kunnen zeggen dat alles goed door hobbelt, het is perfect aan/in elkaar gemixt. Maar dat maakt het nog geen goed mix album. Het is een prima mix voor in de club, maar het mist die precisie in sfeer, die eigenheid en kracht die Berghain 04 wél had, en die ik daarom regelmatig thuis en onderweg luister.