Amadou & Mariam - Dimanche à Bamako (2004)

ontdekt en geproduceerd door manu chao...

Manu Chao maakt er (weer) een juweeltje van... meeslepend...

Ik heb m nu ook. En ik weet nu dus dat dat blauwe sterretje (vermelding manu chao) ook echt op de hoes is afgedrukt. Jammer hoor.

Maar een mooie en sfeervolle CD, zonder meer. Senegal Fast Food is een 100% Manu Chao nummer, en is afgaand op de hits in Bearshare, de bekendste track. Maar het is niet een representatief nummer voor dit album. De rest is (gelukkig) een stuk Afrikaanser.

Manu Chao maakt deze artiesten bekend ja, maar ze hebben reeds een paar albums uit hoor,

Echt een leuk album, vooral het nummer Sénégal Fast Food is erg goed...

Ohh neej... dit is zo fout...

waarom?

Ja, ik vind het ook heel anders dan al het andere waarna ik luister, maar ik vind het verder wel goed...

leuk, ritmisch album, lekker sfeer, 3,5

sluit ik me bij aan

zonder meer een mooi album

Op een gegeven moment wordt het mij toch echt te saai. De begeleiding blijft continu maar weer dezelfde akkoordenschema's aanhouden, waardoor ik na mijn eerste luisterbeurt een eentonige smaak overhoud. Maarrr bij nummers als Senegal Fast Food is dit juist wel lekker, alleen een heel album vol is toch wat te veel...
3* voor de eerste luisterbeurt.

Eén van mijn favorieten van 2005! Voor mij persoonlijk een speciaal jaar met een speciale band met MALI, het volk van MALI en de muziek van dit prachtige land !!!!

Deze plaat heeft bij ondertussen een plaatsje in mijn top 10 gekregen, ik vind t echt een super album, en nu ik er over nadenk is het best lastig te zeggen waarom dan... en toch is ie echt super!

Het is zowiezo anders dan anders, dat is een plus. Hoesjes boeien me over t algemeen weinig, maar deze straalt wel uit zoals de muziek is: zomers, gezongen door blije (blinde) mensen. En ondanks dat de te taal (voor mij) niet direct te begrijpen is, is t met de ogen dicht en, zelf een betekenis aan de tekst gevend, heerlijk wegdromen.

Was het nu '05 of '06 dat ik deze 2 medemensen (zijn ze niet allebei blind? of was ik te ver heen..) zag optreden op een gratis! festival in Flobecq (Vloesberg). Ik meen nog te weten dat ik toen wel onder de indruk was van deze muziek. Met een nogal jazzy inslag en natuurlijk de Malinese klanken is dit een bijzonder boeiend euh....muziek.

Exotisch en energiek tegelijkertijd. Het echtpaar is inderdaad blind, maar er straalt zoveel energie uit die mensen. Aanstekelijke muziek dat lokale folk met de techniek van nu vermengt. Memorabel album gemaakt met medewerking van Manu Chao. Is bij mij al grijsgedraaid, met toppers als "Coulibaly", "Beau Dimanche" en "Senegal Fast Food". Ook live raad ik hen aan, want het zijn prachtige optredens.

Gisteren gezien - Couleur Café in Brussel.
Bijzonder levendig en sfeervol, een stuk steviger dan op de plaat, met vooral de ritmesectie die soms naar rock neigde, en met 'Beaux Dimanches' als afsluiter: kippenvel voor iedereen.

Heerlijke zomerse muziek uit Mali waar je goede zin van krijgt en die het beste denk ik tot zijn recht komt op een zwoele zomeravond. Vooral het Sénégal Fast Food swingt de pan uit. Ik ging hier spontaan op dansen. Ook de rest van het album is trouwens erg goed.

4,0*

Het gebeurt niet dikwijls, maar soms is een plus een drie. De beste plaat van Amadou & Mariam én van Manu Chao.

Echt onze vakantieplaat. In de auto naar zonnige oorden en dan deze muziek. Amadou & Mariam hadden al heel wat platen uitgegeven, in de jaren 90-95 op cassette (later uitgegeven op een 5 cd box l'integrale des annéés maliennes) , daarna naar Frankrijk verhuisd en toen ook een paar prachtige albums gemaakt. Opgepikt door Manu Chao, die er wel een eigen draai aan geeft. Maar Dimanche a Bakamo is zeer fraai geproduceerd. Natuurlijk overal doorheen proef je de invloed van Manu, maar het is redelijk subtiel gedaan met respect voor dit blinde duo. De gitaar van Amadou is wat minder dominant aanwezig, de Manu Chao geluidjes zitten er in, maar het stoort niet. Sommige nummers zijn echte pareltjes (Fete au village, Beaux dimanches) en het album werd als beste wereld plaat van het jaar gebombardeerd. Nu na zoveel jaren kan ik nog redelijk lyrisch worden van dit album en wordt er altijd vrolijk van. Het heeft het duo ook geen windeieren gelegd, ze waren welkom op vele festivals, waar ze altijd zorgden voor een groot feest. Sympathiek, ondanks of juist door hun blindheid een warm contact met het publiek. Na dit album maakten ze nog een aantal albums waar hun Malinese blues vaak samen ging met bepaalde muziek van de producer. Ieder album heeft daardoor een andere kleur, maar het blijft toch Amadou & Mariam. Het succes van dit album hebben ze niet meer geëvenaard, maar het is nog steeds een veel gevraagd duo.
Voor diegenen die juist al die verschillende klankkleuren door de verschillende producers wat vervelend vindt, luister naar de eerder genoemde 5 cd box. Daar krijg je dit duo zo puur mogelijk. Schitterend.

Leuk om deze zomerse plaat weer eens te horen. Zelfs de niet zo vrolijke nummers klinken opbeurend. Was na al die jaren vergeten dat Tiken Jah hierop ook meedoet, nice. Was wel altijd beetje bang dat als ik de rest van dit koppel zou luisteren het te veel van hetzelfde zou vinden, ben er ook nooit aan begonnen.

Deze CD heb ik al vanaf 2004 in mijn bezit. Telkens als ik dit draai kan ik niet stil blijven zitten. Het is van begin tot eind een ritmisch feestje. Lekker opzwepend en aanstekelijk. Heeft na 17 jaar ook nog niks aan kwaliteit verloren. Tijdloze muziek.
Beste nummer is in mijn oren Camions Sauvages. Ook Sénégal Fast Food klinkt fijn.
Artistiya is wat minder mijn ding.
Mijn stem van 4*, daterend van 2007 mag blijven staan.

heerlijk album dit daterend uit 2004 al weer 19 jaar geleden. deze mag ik ook graag anno 2023 in de cd-lade stoppen, zeker bij de huidige, tropische temperaturen. een weergaloos album, dat de tand des tijds goed heeft doorstaan. de samenwerking met de producer Manu Chao pakt hier zeer goed uit. de opvolger "Welcome to Mali" mocht er ook zijn, maar vond ik qua productie iets te gelikt. de 2 albums die daarna volgden ken ik niet. zie dat hun laatste album uit 2017 dateert. geen idee of dit duo (the blind couple from Mali) nog actief is.

Ik kon mij herinneren dat ik dit duo erg goed vond. Maar dat was dan iet deze plaat, denk ik. Ik vind het wat banaal, en erg Manu Chao-strandtent-blije mensen met een roséetje-achtig klinken. Ik weet dat deze plaat ook totstand is gekomen met Manu Chao. Niet mijn smaak deze benadering van muziek.