Topalbum, voor mij tenminste, van deze Engelse formatie. Had het debuut (D-generation?) ook destijds, maar die beviel op een aantal nummers na minder en heb ik ooit weer van de hand gedaan. Weet nog dat ik bij vrienden leurde met Psyche 21, maar op een enkeling na toonde niemand enthousiasme. Loud rockt, maar lijkt nergens op grunge of alternatief, en ook niet op de hardrock van de jaren 80. Vlotte, mechanische riffs, onder de lijzige zang, veel keyboards ... het nummer Mary stond op een sampler, daar kende ik het van. Zowel Psyche 21 als het debuut kon je al gauw voor een habbekrats kopen bij de Free Record Shop-uitverkoop. Rock/punk vind ik geen goede beschrijving van de muziek. Dit lijkt een moderne update van bands als City Boy of Be-Bop Deluxe ... van die tussen wal en schip bands met pakkende nummers vol vette hooks. Proggy ook, dit Loud, maar dan weer op een totaal eigen manier. Elk nummer een miniatuur rockmusical.