Angel Olsen - Half Way Home (2012)

Heerlijke country vibe hier (en dus op dr plaats op TakeRoot), beetje Emmylou Harris? Naja toch zeer eigen, door die bibberstem van haar, positief hoor. Nice en toch weer heel anders dan Strange Cacti

Hij mag er weer zijn hoor! Angel Olsen is een geweldige tekstschrijfster. Het komt allemaal recht uit het hart en raakt altijd precies de juiste snaar. Ze heeft de ondersteuning van een goede band, die af en toe een heerlijk basloopje voor ons in petto heeft of een paar rake klappen op het drumstel geeft. Dat maakt het net een beetje interessanter allemaal.
Dat is wel nodig ook, want soms slaat de verveling in de nummers ook wel een beetje toe. Zo'n nummer als Safe in the Womb kabbelt bijvoorbeeld net een beetje te veel voort. Dan verlang ik weer naar een kleine tempoversnelling of een nieuw geluid. Die prachtige gitaarklanken in Lonely Universe bijvoorbeeld. Het is allemaal vrij minimalistisch, maar dat wat er te horen valt is dan wel van grote schoonheid.

Angel Olsen is een ruwe diamant. Met een goeie begeleiding kan deze dame in de komende jaren nog veel prachtige muziek maken. Ik ben benieuwd wat ze verder nog voor ons in petto heeft. Dit album staat in ieder geval als een huis.

Dit is een knappe plaat. Angel Olsen hoorde ik voor het eerst op 'Wolfroy Goes to Town' van Bonnie 'Prince' Billy, en dat was een meer dan aangename kennismaking. Toen ik las dat zij ook een plaat uithad, ben ik 'm gaan beluisteren (vandaag). Ook de EP heb ik beluisterd, naar aanleiding van het prachtige 'Creator, Destroyer'. Olsen heeft vandaag indruk gemaakt op mij.

Toch een halfje eraf. De hoogtepunten weten het album als geheel net niet op een hoger niveau te tillen. Soms zijn dat de nummers waar je op terug blijft grijpen, waardoor het album als geheel net wat meer jeu krijgt. Dat blijkt hier na verloop van tijd niet het geval te zijn. Al met al nog steeds een zeer aardig album, maar niet meer dan dat.

Zit dit nu voor de eerste keer te beluisteren. Maakt direct indruk.

Staan mooie nummers op. Maar je raakt op een gegeven moment toch de aandacht een beetje kwijt.

Bijzonder debuut, het zingende zusje van Roy Orbison is ze hier. Maar wel meteen onderscheidende arrangementen en een onderscheidende stem.