Benjamin Biolay - Négatif (2003)

Net een ongelofelijk slechte Franse film gezien "Pourquoi (Pas) le Brésil", maar de soundtrack bevatte enkele liedjes - en dat waren niets minder dan fantastische songs (chansons dus eigenlijk), deels samen met Chiara Mastroianni. En het hartverscheurend lied aan het einde 'Négatif' was ook weer een schot in de roos - had bijna het idee naar een goede film te hebben gekeken. Benjamin Biolay bleek dus op de aftiteling. Nooit van gehoord. Alles in de film is afkomstig van dit album - dat ik dan toch maar ga proberen. Zwelg romantiek met violen en electronica en een whisky-rook timbre.

Heerlijke zwelgmuziek, zoals alleen Franse [i]crooners/i] dat kunnen. De stem van Biolay -die erg doet denken aan Gainsbourg- doet veel (en af en toe Chiara Mastroianni "als Jane Birkin"), maar de uitgekiende begeleiding van violen, elektronika en akoestische instrumenten is een voltreffer.

Ik vrees wél dat ik het gemiddelde iets omlaag moet stemmen

Vind dit album erg mooi, precies in mijn straatje, baroque-pop. hier eerder baroque-folk. Denk dat Benjamin goed naar Perry Blake(zit zelfs op t zelfde label Naive!) heeft geluisterd die in Frankrijk heel populair is. Maar ook bij mij een zeer speciaal plaatsje heeft.
Favoriete zijn Chere Inconnue en vooral Glory Hole waar echt alle registers worden opengetrokken.

Goddomme wat is deze ook echt ongelofelijk mooi! Eigenlijk wel zijn aller beste. En behoord inmiddels tot het betere werk van afgelopen decenia. Want op gebied van de baroque is dit verruit het beste allertijden, luister maar is naar Glory Hole.
Rufus Wrainwright buig diep voor de nieuwe koning

Gainsbourg en Francoise hardy hebben eindelijk een gelijkwaardige opvolger: Biolay!!

Door jou weer eens gedraaid, muziekobsessie! Blijf een geweldige cd. Ik had niet verwacht dat je deze muziek mooi zou vinden (is geen beginjaren 70 muziek ). Jammer dat dit soort muziek niet populair is op Musicmeter.

ha ha, tja dat heb je als je al wat jaartjes muziek luistert, zoveel verandert er niet. Meeste is al beter gedaan. Behalve dit! Echt wat nieuws, alhoewel Perry Blake's debuut uit '99 wel nog iets beter is in 't zelfde straatje. Maargoed ik draai al dagen lang niks anders meer dan alles van Biolay

Ken je ook die andere geweldige platen van Biolay? Vind nu "trash YeYe" erg mooi. Zit ook wat Nick Cave in. En zijn debuut Rose kennedy is ook niet mis. Grappig detail is dat in al zijn platen het James Bond thema terug komt. Erg origineel!

Gek dat precies zijn van de rest van zijn discografie heel afwijkende slechste plaat La superbe juist veel gepromoot is maar vind die veel te commercieel klinken

Weet zeker dat hier veel publiek voor is!

Ik vind La Supurbe maar een matig album: deed me gewoon niet veel en daarmee was Benjamin Biolay voor mij wel weer uit het muzikale zicht verdwenen.
Op aandringen van muziekobsessie toch maar weer eens geprobeerd en dan is dit album met een score zo hoog wel het meest geschikt. Dan zie ik favorieten als Nick Cave, Rufus Wainwright en Serge Gainsbourg voorbij komen en dan kan ik er niet meer onderuit.

Maar de wenkbrauwen gingen toch wel weer wat omhoog. Neem een melig nummer als Chaise à Tokyo, dat doet mij dus echt niks. En er fladderden meer nummers het ene oor in en het andere weer uit waar die andere namen dat totaal niet hebben. Ook gaat de manier van zingen in combinatie met het Frans me op den duur tegenstaan. Laat ik hier wel benadrukken dat ik graag naar Franstalige nummers luister dus dat is het niet. Misschien duurt dit dubbelalbum gewoon te lang en had ik voor de enkele versie moeten gaan die er ook is.

Waarschijnlijk mis ik iets maar ik hoor niet het geniale dat anderen wel horen. Ja, het is aangenamer dan La Superbe maar ik had stiekem toch gehoopt op een klapper, een album dat mij ook bij de strot zou grijpen. 5* is dan wat hoog gegrepen maar het zou toch geweldig zijn als ik hier ook 4,5* in hoor.

Nee dus. Beter dan La Superbe maar ik kom echt niet verder dan 3,5* wat nog steeds prima is maar voor mij is dit gewoon een aardige popplaat uit Frankrijk. Het is niet anders.

Misschien te weinig keren gehoord en te snel beoordeeld!?

Wat hou ik van deze zanger. En geniaal is een groot woord, maar La Superbe vond ik precies de lading dekken. Geweldige chansons, gloedvol gezongen die een groots en meeslepend levensgevoel bloot gaven. Bovendien zeer divers van sfeer en instrumentatie. Ik ben dan ook erg benieuwd naar dit album.

aERo, de wegen der eigen voorkeuren en smaak blijken weer eens ondoorgrondelijk te zijn! Want laat ik, toen La Superbe uitkwam, gedacht hebben dat het precies in jouw straatje zou passen. Moderne Franse chansons vol gloedvolle theatrale bombast, dat kon bijna niet missen! Maar deze Franse charmeur mist duidelijk zijn charme voor jou. Dat bewijst alleen maar hoe bijzonder èn persoonlijk het allemaal is. En daardoor juist ook weer des te boeiender. Ik ga dit album als de wiedeweerga opsnorren.

Nee, dat weet ik wel zeker. Ik vind het hier en daar net wat te lauw allemaal, minder erg als op Le Superbe maar ik ben er nog steeds niet van ondersteboven.

Ik vind dit soort opmerkingen ook wel een beetje dooddoeners (alsof je een geniaal album pas herkent na ontelbare draaibeurten, ik hoor meestal al heel snel of iets een 5* album is of kan gaan worden of niet). Het zou mijn ding moeten zijn en dat is het niet. Aardig zeker maar niet supergoed voor mij.

Ikzelf heb het wel meegemaakt dat bij de eerste luisterbeurten de muziek niets met me deed, maar naderhand uitgroeide tot een van mijn favoriete platen, t.w. Eli and the thirteenth confession van Laura Nyro. Iedere mens is anders. Het was trouwens helemaal belerend bedoeld of zo.

heeft iemand Biolay al op youtube gecheckt? live echt ongelofelijk! Zit nu net naar 't nummer negatif te luisteren dat ozo lieflijk met Biolay alleen op piano begint maar als uiteindelijk dan die band begint te rammen staat echt die zaal op zijn kop zeg!

YouTube - Benjamin Biolay - Négatif (Casino de Paris, 8-5-2010)

of deze
YouTube - Benjamin Biolay - A l'origine (Casino de Paris, 8-5-2010)

snap 't niet aero zo'n nummer als paris, paris(van A L'Origine ) zou zo van Zita Swoon kunnen zijn geweest. Sterker nog volgens mij heeft stef er zelf wat mosterd vandaan gehaald voor zijn eigen Paris ode" l'opaque paradis " Maargoed je kan niet alles goed vinden...

Moet nog even kwijt dat 23 nummers op dit album wel te veel zijn, als er inderdaad 1 cd van was gemaakt was t een meesterwerk geweest, wat dat betreft is t album Tras yeye wel elk nummer goed en niet te lang