Rondo' Veneziano - Visioni di Venezia (1989)

Ondanks dat deze plaat van Rondo' Veneziano niet écht een knaller is en daardoor niet meteen boven de zee van RV-releases uitsteekt, is het een fijne plaat. Het komt gewoon door het feit dat het brein achter RV, de Italiaan Gian Piero Reverberi, een begenadigd componist is. Eén die het voor elkaar krijgt, om zeer aanstekelijke en zich direct in het brein nestelende melodieën weet te schrijven.
En ook deze Visioni Di Venezia staat weer bol van die typische RV-nummers die, als je er van houdt, direct grip op je krijgt.
Het mindere van deze plaat is een vorm van dynamische afwisseling binnen de nummers. Iets waar een andere, betere plaat als Magica Melodia, geen last van heeft. Daarbij zijn dit keer niet alle nummers even sterk, alhoewel ik niet per se een onbenullige vuller bespeur.
Het album ligt me net even wat minder, maar zodra ik de neiging krijg m'n focus te verliezen, komt daar toch weer een sterk nummer voorbij, wat gelukkig deze plaat overeind houdt en daardoor net boven de gulden middenmoot uitsteekt.

Toppers op deze plaat zijn de opener, met het verrassende middenstuk, doordat het een volledig andere insteek met zich mee brengt: typisch en herkenbaar begin, maar zodra je denkt dat het alweer afgelopen is, gooit RV het volledig over een andere boeg, maar weet binnen de kern van de compositie te blijven en magistraal terug te keren naar het hoofdthema van het nummer.

Schitterend is "Ultimo Incontro". Ingetogen, romantisch en melancholisch tegelijkertijd.

"Miniature" bevat één van de mooiste thema's die ik tot nu toe van RV heb gehoord, met een juweel van een middenstuk die echter véél te kort duurt. Kort maar zéér krachtig, dus.

Tevens dient zeker een vermelding voor het donker getinte en krachtige "Venti D'Oriente", wat een RV met ballen laat horen.

Tot slot is "Constellazioni" een opvallend stukje muziek. Hierop laat RV een hippere, wat stoerdere, maar tegelijkertijd subtiele kant van zich horen. Een goed voorbeeld hoe klassieke en moderne instrumenten op een gave manier met elkaar verweven zijn.

De rest van de nummers zijn een degelijke, doch niet constant een opvallende aanvulling op de rest van de plaat. De charme ligt hier echt bij de betere nummers en maakt het uiteindelijk toch tot een plaat die uiteindelijk niet misstaat tussen de RV-verzameling.