Rondo' Veneziano - Casanova (1985)

Wie denkt dat het Italiaanse, semi-klassieke gezelschap Rondo Veneziano alleen maar simplistische, blije smartlappen-deuntjes maakt, komt bedrogen uit.
Ja, het klinkt in eerste instantie simpel in het gehoor en je pikt de melodietjes er zo uit en na één keer luisteren weet de muziek zich al definitief in je grijze massa te nestelen.
Maar in het geval van Rondo Veneziano is het zo dat dit gezelschap wel degelijk weet wat goede muziek is en dit weet te vertalen tot stuk voor stuk nummers waar absoluut en oprecht een hoop ziel en zaligheid in is gestoken.
En ook op het eerste gehoor gemakkelijke en 'oppervlakkige' muziek kan in dit geval resulteren in uiterst effectieve, maar bovenal oprecht bloedmooie muziek.
Nu is het zo dat niet alle albums van RV de moeite waard zijn. Het punt is dat ze voor een groot deel inwisselbaar zijn, aangezien de albums verschrikkelijk veel op elkaar lijken.
En ook deze Casanova lijkt op elk ander willekeurig RV-album, ware het niet dat deze toch echt wel tot één van mijn favorieten gerekend mag worden. Sterker nog, deze Casanova is praktisch net zo goed te noemen als Magica Melodia, mijn andere RV-favoriet.

Het album opent met het titelnummer en is een regelrechte knaller. Uptempo met sterke melodieuze invalshoeken, stuitert dit nummer alle kanten op. Een dijk van een nummer om het album mee te openen.

Daarna volgen een 3- tal nummers die de meer ingetogen en lieflijke kant van RV laat zien. Mooi en bijna sensitief te noemen, laat RV zich van een meer romantische kant zien.

Om vervolgens weer even wakker geschudt te worden met het vrolijke, tegelijkertijd plechtig klinkende "Rosaura".

Het is echter "Giardino Incantato" die na het titelnummer als écht verrassende tweede nummer van dit album mag worden beschouwd. Majestueus en ingetogen begin, daarna een subtiele stroomversnelling, maar het geheel blijft, mede door het meeslepende thema lieflijk en tegelijkertijd zelfs een tikkeltje breekbaar klinken.

Het mooie is dat het album zich dan langzamerhand begint te overstijgen, getuige het briljante "Sogno Veneziano". Een zeer gedragen en bloedmooi nummer die zelfs een beetje aan Vangelis doet denken, maar dan met die typische RV-touch. Met dit nummer bewijst RV ook hoe sterk ze zijn met het bedenken van uiterst mooie thema's waar oprecht een hoop gevoel uit opklinkt. Zonder twijfel één van de beste nummers van dit album.

"Bettina" zet de lijn gewoon vrolijk voort en is andermaal een pareltje om U tegen te zeggen.

"Preludio All'Amore" is zonder twijfel meeslepend en ijzersterk en krikt het algehele niveau van dit album nog eventjes op.

"L'Orientale" is met afstand het meest verrassende nummer van Casanova. Wat RV hier presteert, is werkelijk subliem. Het oosten ontmoet het westen en versmelt in een compositie zoals je die niet meteen zou verwachten van een groep als RV. Het resultaat is in ieder geval zeer opvallend, maar bovenal gewoon goed. Deze compositie laat tevens horen dat RV de synthesizers niet schuwt, wat zeker geen straf is.

Het vlotte karakter van "L'Orientale" wordt prettig verder voortgezet op "Interludio" wat weliswaar weer een terugkeer is naar het meer traditionele RV-geluid; het maakt de pret er niet minder om. Het is ook dit nummer die daadwerkelijk laat horen hoe klassieke muziek de sound van de band zo beïnvloedt heeft.

Het album eindigt aangrijpend en onweerstaanbaar met "Cecilia", een naar je strot vliegend, kabbelend stukje spektakel waarmee RV i.m.o. één van hun betere albums eindigt.

Waarmee in kan concluderen dat als je je wil verdiepen in de muziek van RV, dit album zeker een goede plaats is om mee te beginnen.
In ieder geval samen met Magica Melodia, laat Casanova de groep horen zoals ik ze het liefst hoor.
Een regelrechte uitschieter dus!!