Rick James - Come Get It! (1978)

Zijn debuutalbum is voor mij ook direct zijn beste. Weliswaar staan de grootste hits op Street Songs (Superfreak, Ghetto Life, Give It To Me Baby), dit album is het meest solide.

De intro klinkt lekker, ook al heeft Rick hier duidelijk geleend van de P-Funk Mob. Vervolgens komt de eerste single, You And I, een goed nummer wat mij iets te lang duurt. Sexy Lady is een degelijk en funky nummer, Dream Maker is ondanks de lange intro een geweldige plaat en Be My Lady is ondanks het blije discodeuntje best aardig. Mary Jane is het hoogtepunt van het album en een van Rick's beste singles. Later heeft hij de stijl van dit nummer verder uitgewerkt in de killer single van zijn Mary Jane Girls, All Night Long. Hollywood is een erg goede ballad, alleen ook dit nummer is met zijn 7 minuten wat aan de lange kant. Een korte outro, die op de intro lijkt, sluit het album af.

4.5

Voor iedereen denk ik.

ook 4,5

Mary Jane is een heerlijk nummer + een grote inspiratie voor vele, vele rappers.

Ook Hollywood is voor vele hip-hoppers bekent als een sample bron.

Heeft niet een een of ander RnB-zangeresje ofzo de melodie van het couplet gepikt?
Het komt me bekend voor, maar ik kan het niet plaatsen..

Van het nummer Mary Jane dus.

Het is waarschijnlijk enorm vaak gecoverd ja. Ik weet in iedergeval dat de Mary Jane Girls veel van Rick James werk hebben gecovered. Bedoel je hun soms?

Het eerste couplet van 'Mary Jane' is gebruikt in Tone-Loc's 'Cheeba Cheeba', voor de rest zou ik het ook niet meteen weten...

Ik heb het eens gegoogled en ik bedoelde I'm Real van Jennifer Lopez.
( Sample Spotters: Xampled: Rick James )

Verrassend, wat foute Rick hier presteert, jammer dat hij zijn talenten - hoewel hij nog ver is gekomen - toch een beetje verkwanseld heeft. Als je dit luistert had er veel meer ingezeten. 4*

Ik weet het niet bij Rick James, ik vind hem een indrukwekkend persoon maar qua muziek heb ik heel wat minder met hem. Toch is dit een zeer behoorlijk album, vol van fijne instrumentaties en catchy zang. Rick James wordt goed ondersteund door de achtergrondzang. Met Sexy Lady als mijn absolute favoriet verdient Come Get It! zeker een ruime voldoende.

De lome funkopener Stone City Band, Hi! brengt je meteen in de groove, waardoor je meteen denkt 'Come Give It' (Give It To Me Baby is mijn RJ-favoriet btw). Sommige van de nummers zijn inderdaad aan de lange kant, maar bij You and I bijvoorbeeld, stoort dat totaal niet. Er zitten genoeg subtiele gitaar- en saxsolo'tjes in om het spannend te houden. Ik ga ook voor Mary Jane als albumbeste.

Voor mij ook 'Mary Jane' alsjeblieft! De rest van het album is ook erg leuk. Er gebeurt genoeg interessants in de songs om 7 of 8 minuten te blijven boeien. Toch vind ik het soms iets te vrijblijvend; ik denk dan aan een song als 'Sexy Lady'. Maar voor de rest dus dik ok.

Tja, dit blijft toch wel een heerlijk plaatje. Niet altijd even sterk, maar in elk nummer zitten toch wel erg mooie stukken. Rick James heeft een mooi stemgeluid. Niet zo zeer een ontzettend groot bereik, maar hij weet deze plaat wel gemakkelijk swingend en vermakkelijk te houden. Mary Jane vind ik nog steeds fenomenaal, dat fluitje erin, heerlijk! Over het algemeen is het toch wel een up-tempo ''blije'' plaat. Maar op Hollywood wordt het toch nog even netjes afgemaakt met een rustig nummer.
De melodie waarmee dat nummer begint is ook zo aastekelijk en diep! Devin the Dude's nummer: Anythang bevat de sample van dat begin stuk. Dat is een van mijn favoriete hiphop nummers ooit gemaakt.

Vrij matig album. Daarom ook 3 sterren.
Geen enkel nummer blows me away, maar ook is geen enkel nummer tergend slecht. Het is een beetje om en om zo af en toe. Om en om in net iets boven de middelmaat om net iets boven de middelmaat.

Dat verrast me toch van jou, iemand die vocalen zo belangrijk vindt moet hier toch aardig mee uit de voeten kunnen?

Ja dat zou je kunnen zeggen. Maar het pakt me niet. Ben iemand die muziek erg op gevoel beluister. Of het me wel of niet pakt. En dat is bij dit album bij geen enkel nummer het geval.

Verrassend goed. Natuurlijk kende ik RJ al wel, en zelfs van dit album hoorde ik al wel eens wat ´om te onthouden´, maar als geheel album was dit voor mij nog niet bekend. Hoewel zowel sound als image van Rick nog niet een vaste richting lijkt te hebben (Funk, Rock, Ballad, Disco lopen nog wat onwennig uiteen) zijn er eigenlijk geen zwakke songs. Erg mooi zijn Mary Jane als al genoemd, maar ook het wat moeizaam beginnende Hollywood lijkt gedurende het nummer steeds specialer te worden.

Mooie tip als soul-album van de week, in die zin dat ik dit nooit zelf meer zou hebben opgepikt als een artiest waarvan je dacht wel zo ongeveer te weten wat-ie in huis heeft. De stelling ´beter dan Street songs´ vond ik bij de eerste commentaren wat overdreven (RJ ís immers zo´n beetje wat hij met ´Street Songs´ is geworden en op dát album is sound, stem, teksten, productie en het hele image veel beter in harmonie), maar ik twijfel nu ook. Misschien moest ik deze ook maar eens hebben.

Mary Jane is zo'n nummer waar ik altijd een lekker gevoel van krijg. Al veracht ik die typische strijkertjes die altijd overal opduiken in die 'zwarte' muziek uit de jaren 70. Maar ja, toe maar. Zo dik in de mix liggen ze nu ook weer niet.