Graham Parker and the Rumour - Three Chords Good (2012)
mijn stem
11 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Primary Wave
-
Snake Oil Capital of the World (4:35)
-
Long Emotional Ride (4:30)
-
Stop Cryin’ About the Rain (3:34)
-
She Rocks Me (3:57)
-
Three Chords Good (5:38)
-
Old Soul (3:29)
-
A Lie Gets Halfway ‘Round the World… (4:54)
-
That Moon Was Low (2:49)
-
Live in Shadows (3:07)
-
Arlington’s Busy (4:47)
-
Coathangers (5:09)
-
Last Bookstore in Town (5:00)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 28 september 2012, 12:53 uur
Toevallig de laatste tijd begonnen het oeuvre van Graham Parker te beluisteren, voor zover beschikbaar, en hoewel hij naar mijn mening nog steeds relevant is, zijn zijn eerste albums (met The Rumour) het meest relevant, en dat komt dan mede door het spel van gitaristen Brinsley Schwarz en Martin Belmont. De hele (geweldige) oude line-up van The Rumour doet op dit nieuwe album mee, en "Three Chords Good" klinkt alvast geweldig ! Zeer benieuwd ...
0
geplaatst: 20 november 2012, 10:41 uur
Leuk, die oude Rumour met Brinsley Schwarz, erg inventieve gitarist. Laat maar komen!
0
kistenkuif
geplaatst: 21 januari 2013, 16:09 uur
Een reunie van Parker met The Rumour. Dat maakt nieuwsgierig. Vergeet die hilarische retrohoes. Het gaat om de muziek. Die is minder uptempo dan in hun gloriejaren. Maar de inmiddels oude vossen hebben hun streken nog niet verleerd. Rasmusici. Felle afgemeten gitaarsolo's van Brinsley Schwarz en Martin Belmont, ouderwetse gierende hammond door Bob Andrews, de vertrouwde ritmesectie en Graham Parker met een stem waar geen hoorbare sleet op zit. Het klinkt alsof ze niet weg zijn geweest. Gewoon weer de vertrouwde sound maar dan meer gevarieerd, een tikkie rustiger en zelfs imo muzikaler. Ze hebben er ook hoorbaar plezier in. Uit de teksten kun je afleiden dat Parker wel ouder en wijzer is geworden maar nog niets aan betrokkenheid heeft ingeleverd. Even laten groeien en dan wil je dit album niet meer missen. Althans ik niet.
0
kistenkuif
geplaatst: 13 juni 2014, 20:26 uur
Zo. Dat was weer eens een ouderwets maar goed concert eergister in Paradiso. Ik had zo mijn twijfels. Maar die verdampten tijdens de rit down memory lane. Want hoewel duidelijk niet meer de jongsten, gaven het vakmanschap en speelplezier van Parker en zijn Rumour uiteindelijk de doorslag. Vooral toen het vuurtje werd opgestookt met een rij songs van dit album en Squeezing Out Sparks. Daarop ging de goed gevulde zaal pas echt los. Ook live nog steeds een heerlijke band met Parker opvallend goed bij stem, dat is de conclusie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.