Taj Mahal - The Natch'l Blues (1968)

(h)eerlijke bluesplaat!

Het tweede album van Taj Mahal en ik moet zeggen dat het wederom een sterk album is. Hulde aan deze muzikant die hier op MuMe zo weinig aandacht krijgt.

Net als op zijn debuutalbum brengt Taj Mahal met "The Natch'l Blues" wederom een heerlijke authentieke bluesplaat. De blues van Taj Mahal klinkt naast authentiek toch ook altijd een beetje exotisch. Zijn blues heeft een bepaalde swing, maar blijft heel dicht bij het gevoel van de delta. "The Natch'l Blues" kent een mooie afwisseling tussen elektrische en akoestische gitaren. En de manier waarop Taj Mahal zingt of verhaalt doet je hoofd heerlijk meedeinen. Alle liedjes hebben wel iets, maar persoonlijk vind ik "Going Up to the Country, Paint my Mailbox Blue" en "Done Changed My Way of Living" de hoogtepunten. Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat dit ook van dag tot dag kan veranderen. Het liedje "Corinna" blijf ik namelijk ook heerlijk vinden. "The Natch'l Blues" zijn samen met Taj Mahal's debuut mijn voorlopige favoriete albums van Taj Mahal. Mooie, eerlijke en oprechte blues met een twist zo te zeggen. Overigens is de hoes ook erg mooi.

Wat rijker qua instrumentarium, en enkele songs werden door Taj Mahal zelf geschreven, wat op het debuut niet het geval was. En die songs zitten prima in elkaar, de teksten worden met veel passie en grinta in de stem gebracht door Taj, en de omkadering is ook weer van grote klasse, met o.a. Al Kooper, als ik me niet vergis.

Misschien net wat minder dan het debuut, maar veel hoeft het daar echt niet voor onder te doen!

3,5 sterren

de opvolger van zijn gelijknamige debuut "Taj Mahal" verscheen een paar maanden later en ligt qua sound in het verlengde van dat debuut. niet verwonderlijk aangezien de bezetting van de band merendeels hetzelfde is als op de voorganger.

4 eigen nummers (1,3,4 en 5) van Taj Mahal die naadloos aansluiten bij de 2 traditionals "Corinna" en "The Cuckoo" plus een met country blues muzikant Yank Rachell co-written nummer "She Caught the Katy", een cover "You Don't Miss Your Water" van Stax soul zanger/componist William Bell, een eerbetoon aan Otis Redding en een cover van "Ain't That a Lot of Love" van Stax songwriter Homer Banks, een nummer waarmee de band Simpy Red in 1999 een hit scoorde.

nummers als "Good Morning Miss Brown" en "Corinna" blijven het dichtst bij akoestische country/folk blues. de overige nummers laten een steviger bandgeluid horen, zoals zijn eigen "Done Changed My Way of Living" en "She Caught the Katy" een nummer dat later verscheen op de soundtrack van/in de versie van The Blues Brothers. de heerlijk stuwende blues rock van "Going Up to the Country" zou hij later nog overtreffen met een versie op het klassieke live album "The Real Thing" (1971). 1 van de hoogtepunten samen met het spetterende, swingende "Ain't That a Lot of Love".

de re-issue op cd (Columbia/Legacy 2000) bevat 3 "previously unissued" nummers, een alternatieve versie van "The Cuckoo", de fraaie slow blues van "New Stranger Blues" (Taj Mahal) en het instrumentale "Things Are Gonna Work Out Fine". zoals op meer albums uit zijn beginperiode vervult gitarist Jesse Ed Davis op meerdere nummers een glansrol.

van de hierboven genoemde "exotische" klanken is op dit album overigens geen sprake. die invloeden (o.a. Caribisch, calypso en reggae) zouden pas later hun intrede in zijn muziek doen.

Album werd geproduceerd door David Rubinson
Recorded May & October 1968

Taj Mahal: harmonica, National steel-bodied guitar, vocals
Jesse Edwin Davis: guitar, piano & brass arrangements
Gary Gilmore: bass
Chuck Blackwell: drums
+
Al Kooper: piano
Earl Palmer: drums