Taj Mahal - The Natch'l Blues (1968)

(h)eerlijke bluesplaat!

Het tweede album van Taj Mahal en ik moet zeggen dat het wederom een sterk album is. Hulde aan deze muzikant die hier op MuMe zo weinig aandacht krijgt.

Net als op zijn debuutalbum brengt Taj Mahal met "The Natch'l Blues" wederom een heerlijke authentieke bluesplaat. De blues van Taj Mahal klinkt naast authentiek toch ook altijd een beetje exotisch. Zijn blues heeft een bepaalde swing, maar blijft heel dicht bij het gevoel van de delta. "The Natch'l Blues" kent een mooie afwisseling tussen elektrische en akoestische gitaren. En de manier waarop Taj Mahal zingt of verhaalt doet je hoofd heerlijk meedeinen. Alle liedjes hebben wel iets, maar persoonlijk vind ik "Going Up to the Country, Paint my Mailbox Blue" en "Done Changed My Way of Living" de hoogtepunten. Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat dit ook van dag tot dag kan veranderen. Het liedje "Corinna" blijf ik namelijk ook heerlijk vinden. "The Natch'l Blues" zijn samen met Taj Mahal's debuut mijn voorlopige favoriete albums van Taj Mahal. Mooie, eerlijke en oprechte blues met een twist zo te zeggen. Overigens is de hoes ook erg mooi.

Wat rijker qua instrumentarium, en enkele songs werden door Taj Mahal zelf geschreven, wat op het debuut niet het geval was. En die songs zitten prima in elkaar, de teksten worden met veel passie en grinta in de stem gebracht door Taj, en de omkadering is ook weer van grote klasse, met o.a. Al Kooper, als ik me niet vergis.

Misschien net wat minder dan het debuut, maar veel hoeft het daar echt niet voor onder te doen!

3,5 sterren