Taj Mahal - Dancing the Blues (1993)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Wereld
Label: Private
-
Blue's Ain't Nothin' (4:15)
-
Hard Way (2:56)
-
Strut (3:42)
-
Going to the River (6:33)
-
Mockingbird (3:58)
-
Blue Light Boogie (4:05)
-
The Hoochi Coochi Coo (2:59)
-
That's How Strong My Love Is (3:12)
-
Down Home Girl (3:42)
-
Stranger in My Own Home Town (2:46)
-
Sitting on the Top of the World (3:31)
-
I'm Ready (3:52)
-
I Can't Help Myself (Sugarpie Honeybunch) * (2:45)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
45:31
(48:16)
5
geplaatst: 6 april, 02:34 uur
na 2 zwakke gladde, gepolijste albums "Taj" en "Never Like Before" is dit album een soort van verademing. na een 4-tal albums uit de 70's dat begon met "Mo' Roots" en eindigde met "Music Fuh Ya" met Caribische invloeden (calypso, West-Indische steel band muziek en reggae) keert hij op dit album terug naar een veelzijdig blues album dat diverse blues genres combineert met invloeden van r&b, soul en rock.
2 eigen nummers (1 en 3) van Taj Mahal waarvan met name de elektrische Chicago blues van het in de Muddy Waters stijl gespeelde "Blues Ain't Nothin" met een scheurende harmonica partij indruk maakt. "Strut" is een zogenaamde "scat and stutter blues".
voor het overige covers van o.a "Hard Way" (T-Bone Walker), de blues ballad "Stranger In My Own Home Town" (Percy Mayfield), 2 nummers mede geschreven door Fats Domino "Going to the River" en het uitbundig swingende "I'm Ready" met onvervalste New Orleans r&b, "Mockingbird" met vraag en antwoord zang een duet met (wijlen) soul zangeres Etta James, het rockende "The Hoochi Coochi Co" met de bekende piano riedels is een nummer van 1 van de eerste Afro-Amerikaanse rock 'n rollers Hank Ballard (John Henry), die het nummer "The Twist" schreef, dat o.a. in Nederland een grote hit werd voor Chubby Checker.
de soul blues van de Otis Redding klassieker "That's How Strong My Love Is" en de Motown klassieker "I Can't Help Myself" bekend in de versie van The Four Tops worden fraai soulvol gecoverd door de nog prima bij stem zijnde Taj Mahal.
onder de muzikanten bevinden zich o.a. Bill Payne (piano), (wijlen) Richie Hayward (drums) beide van de band Little Feat, Bob Glaub (bass), (wijlen) Ian McLagan (organ), Tony Braunagel (drums) en Johnny Lee Schell (guitar).
de opvolgers "Phantom Blues" en "Senor Blues" liggen qua sound en songmateriaal in het verlengde van dit album. de inmiddels 83-jarige Taj Mahal heeft dit jaar nog steeds een vol tourschema met optredens in de VS en Canada. zijn nieuwe album "Time" met zijn Phantom Blues Band staat gepland voor release 1 mei 2026.
als liefhebber van het eerste uur blijf ik een zwak houden voor de meer authentieke folk blues albums uit zijn beginperiode met o.a. meestergitarist Jesse Ed Davis.
Album werd geproduceerd door John Porter
de hoes laat een schilderij van een "jitterbug" zien, een snelle swingdans uit de jaren '30 en '40 en wordt als volgt toegelicht:
"Capturing the artistic, political and cultural accomplishments of African-Americans, William H. Johnson (1901-1970) depicted everyday life, social issues and world concerns in a direct style that has been described as folk inspired. "Jitterbugs" is one of the 1600 diverse and dynamic works by African-American artists in the permanent collection of the National Museum of American Art, Smithsonian institution"
2 eigen nummers (1 en 3) van Taj Mahal waarvan met name de elektrische Chicago blues van het in de Muddy Waters stijl gespeelde "Blues Ain't Nothin" met een scheurende harmonica partij indruk maakt. "Strut" is een zogenaamde "scat and stutter blues".
voor het overige covers van o.a "Hard Way" (T-Bone Walker), de blues ballad "Stranger In My Own Home Town" (Percy Mayfield), 2 nummers mede geschreven door Fats Domino "Going to the River" en het uitbundig swingende "I'm Ready" met onvervalste New Orleans r&b, "Mockingbird" met vraag en antwoord zang een duet met (wijlen) soul zangeres Etta James, het rockende "The Hoochi Coochi Co" met de bekende piano riedels is een nummer van 1 van de eerste Afro-Amerikaanse rock 'n rollers Hank Ballard (John Henry), die het nummer "The Twist" schreef, dat o.a. in Nederland een grote hit werd voor Chubby Checker.
de soul blues van de Otis Redding klassieker "That's How Strong My Love Is" en de Motown klassieker "I Can't Help Myself" bekend in de versie van The Four Tops worden fraai soulvol gecoverd door de nog prima bij stem zijnde Taj Mahal.
onder de muzikanten bevinden zich o.a. Bill Payne (piano), (wijlen) Richie Hayward (drums) beide van de band Little Feat, Bob Glaub (bass), (wijlen) Ian McLagan (organ), Tony Braunagel (drums) en Johnny Lee Schell (guitar).
de opvolgers "Phantom Blues" en "Senor Blues" liggen qua sound en songmateriaal in het verlengde van dit album. de inmiddels 83-jarige Taj Mahal heeft dit jaar nog steeds een vol tourschema met optredens in de VS en Canada. zijn nieuwe album "Time" met zijn Phantom Blues Band staat gepland voor release 1 mei 2026.
als liefhebber van het eerste uur blijf ik een zwak houden voor de meer authentieke folk blues albums uit zijn beginperiode met o.a. meestergitarist Jesse Ed Davis.
Album werd geproduceerd door John Porter
de hoes laat een schilderij van een "jitterbug" zien, een snelle swingdans uit de jaren '30 en '40 en wordt als volgt toegelicht:
"Capturing the artistic, political and cultural accomplishments of African-Americans, William H. Johnson (1901-1970) depicted everyday life, social issues and world concerns in a direct style that has been described as folk inspired. "Jitterbugs" is one of the 1600 diverse and dynamic works by African-American artists in the permanent collection of the National Museum of American Art, Smithsonian institution"
* denotes required fields.
* denotes required fields.