Sofia Talvik - The Owls Are Not What They Seem (2012)
mijn stem
4 stemmen
Zweden
Pop / Folk
Label: Makaki
-
Delusional (4:06)
-
The Garden (3:36)
-
7 Miles Wide (5:54)
-
The War (3:54)
-
If I Had a Man (3:55)
-
Glow (3:43)
-
Circle of Friends (3:20)
-
To Watch the Bridges Burn (2:40)
-
Everyone's Favourite Concubine (3:49)
-
Bitter Sweet Bliss (3:26)
-
Awfully Aware (3:28)
-
Nothing Quite So Gentle (4:23)
0
geplaatst: 18 september 2012, 18:49 uur
Uit Zweden komt regelmatig wat leuks. Sofia Talvik was mij nog niet bekend zoals b.v. Sophie Zelmani dat wel is (en die een beetje in het zelfde rijtje geplaatst kan worden).
Nadat ze in de VS een akoestische solo-tour had gemaakt wilde ze terug naar 'basics'.
Dat wil in dit geval zeggen dat Talvik het eenvoudig heeft gehouden op The Owls Are Not What They Seem: zang, gitaar en wat spaarzame toevoegingen om het geheel wat te kruiden. Overigens vind ik die spaarzame toevoegingen waar ze het over heeft soms best nog uitbundig en rijkelijk toegevoegd.
Ik ben niet bekend met haar oudere werk dus ik heb geen idee hoe dit album zich daartussen mag plaatsen en of ze geslaagd is in haar opzet.
Misschien is dat wel mijn voordeel omdat ik The Owls Are Not What They Seem nu behoorlijk objectief kan beluisteren.
Twaalf lievige pop-folk liedjes gezongen met een heldere stem. Nergens opzienbarend want Talvik blijkt een vis die zich begeeft in een wel heel erg overbevolkte grote zee.
Toch weet ze wel aan te slaan bij mij. Het klinkt verzorgd en mede door de opzet van dit album heeft het iets puurs in zich. Puur als de zangeres zelf want ze ziet er toch niet verkeerd uit.
Typisch een album waar je veel mensen een plezier mee kunt doen maar waar de avontuurlijke luisteraars niet veel mee kunnen. Maar zelfs dan nog hebben ook die wel eens behoefte aan fijne achtergrondmuziek en dan is dit zo beroerd nog niet.
Gewoon een fijn plaatje. Niet veel meer of minder. Ongetwijfeld de reden dat het nog niet erg opgepikt wordt terwijl het toch in januari al is uitgekomen.
Katie Melua te zoet? Dan is Sofia Talvik misschien wel wat.
Nadat ze in de VS een akoestische solo-tour had gemaakt wilde ze terug naar 'basics'.
Dat wil in dit geval zeggen dat Talvik het eenvoudig heeft gehouden op The Owls Are Not What They Seem: zang, gitaar en wat spaarzame toevoegingen om het geheel wat te kruiden. Overigens vind ik die spaarzame toevoegingen waar ze het over heeft soms best nog uitbundig en rijkelijk toegevoegd.
Ik ben niet bekend met haar oudere werk dus ik heb geen idee hoe dit album zich daartussen mag plaatsen en of ze geslaagd is in haar opzet.
Misschien is dat wel mijn voordeel omdat ik The Owls Are Not What They Seem nu behoorlijk objectief kan beluisteren.
Twaalf lievige pop-folk liedjes gezongen met een heldere stem. Nergens opzienbarend want Talvik blijkt een vis die zich begeeft in een wel heel erg overbevolkte grote zee.
Toch weet ze wel aan te slaan bij mij. Het klinkt verzorgd en mede door de opzet van dit album heeft het iets puurs in zich. Puur als de zangeres zelf want ze ziet er toch niet verkeerd uit.
Typisch een album waar je veel mensen een plezier mee kunt doen maar waar de avontuurlijke luisteraars niet veel mee kunnen. Maar zelfs dan nog hebben ook die wel eens behoefte aan fijne achtergrondmuziek en dan is dit zo beroerd nog niet.
Gewoon een fijn plaatje. Niet veel meer of minder. Ongetwijfeld de reden dat het nog niet erg opgepikt wordt terwijl het toch in januari al is uitgekomen.
Katie Melua te zoet? Dan is Sofia Talvik misschien wel wat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.