Trails of Sorrow - Languish in Oblivion (2012)
mijn stem
1 stem
Italië
Metal
Label: Domestic Genocide
-
Dreams Are Dying (6:53)
-
Living as to Live Is to Suffer (8:17)
-
A Grave of Loneliness (5:29)
-
Trees Crying Leaves (2:16)
-
See My Blood Flowing (9:06)
-
In Luce (2:20)
-
Suffering Comes (8:01)
-
Wonderful Memories (6:24)
-
A Blinking Shadow (1:16)
-
Ora è La Fine (4:42)
0
geplaatst: 26 september 2012, 16:13 uur
De heren, tenminste, dat heb ik maar aangenomen, Dying Poet of Funeral Litanies (zang) en Friedrich Restless Soul (gitaar, synths, programmering) komen uit Italië en hebben doom metal in de aanbieding.
Uiteraard ligt het tempo laag, maar hier en daar zijn er een paar explosieve uitbarstingen. De zang is afwisselend rustig, gesproken en hier en daar wat gekrijs. Naast de gebruikelijke instrumenten tracht een viool voor wat extra sfeer te zorgen.
Het resultaat is teleurstellend, om niet te zeggen slecht.
Ik vind de nummers elke vorm van variatie missen. Op een paar intermezzos na klinkt echt alles hetzelfde. De productie is niet goed. Het geluid van het album deed me een beetje denken aan dat van Turn Loose The Swans van My Dying Bride, maar dan veel slechter. Het gitaargeluid klinkt lang niet overdonderend genoeg en de balans tussen de instrumenten lijkt me ook niet goed. Qua gekrijs gaat de zanger nog wel, maar de rustige delen hebben soms veel te veel echo, soms teveel last van het sterke Italiaanse accent van de zanger. En soms van beide tegelijk.
Kortom, wat mij betreft was 1 nummer Trails of Sorrow ook wel genoeg geweest. Aanrader voor mensen die van herhaling houden.
2.0*
Uiteraard ligt het tempo laag, maar hier en daar zijn er een paar explosieve uitbarstingen. De zang is afwisselend rustig, gesproken en hier en daar wat gekrijs. Naast de gebruikelijke instrumenten tracht een viool voor wat extra sfeer te zorgen.
Het resultaat is teleurstellend, om niet te zeggen slecht.
Ik vind de nummers elke vorm van variatie missen. Op een paar intermezzos na klinkt echt alles hetzelfde. De productie is niet goed. Het geluid van het album deed me een beetje denken aan dat van Turn Loose The Swans van My Dying Bride, maar dan veel slechter. Het gitaargeluid klinkt lang niet overdonderend genoeg en de balans tussen de instrumenten lijkt me ook niet goed. Qua gekrijs gaat de zanger nog wel, maar de rustige delen hebben soms veel te veel echo, soms teveel last van het sterke Italiaanse accent van de zanger. En soms van beide tegelijk.
Kortom, wat mij betreft was 1 nummer Trails of Sorrow ook wel genoeg geweest. Aanrader voor mensen die van herhaling houden.
2.0*
* denotes required fields.
* denotes required fields.